Λίγο πριν το πρώτο τζάμπολ της Ευρωλίγκα, ο Jimmy Jump βάζει στο μικροσκόπιο τους δύο ''αιωνίους''. Ο απολογισμός από το μεταγραφικό παζάρι, τα συν και τα πλην της κάθε γραμμής τους και τα πιθανά σχέδια των προπονητών τους. Ξεκίνημα με τον Παναθηναϊκό...
Η αναμονή έφτασε στο τέλος της... Μετά από περίπου πέντε μήνες...αποτοξίνωσης, η Ευρωλίγκα επιστρέφει στις ζωές μας κι αναμένεται να είναι (ξανά) ιδιαιτέρως ανταγωνιστική. Για ακόμα μία σεζόν, οι δύο εκπρόσωποί μας στοχεύουν να φτάσουν ψηλά (δηλαδή τουλάχιστον μέχρι το Final Four), ωστόσο θα χρειαστεί να μοχθήσουν αρκετά για να υλοποιήσουν τους στόχους τους. Άλλωστε, η περσινή άσχημη εμπειρία των playoffs δεν ξεχνιέται εύκολα... Όπως συνηθίζουμε να κάνουμε τα τελευταία χρόνια και λίγο πριν την έναρξη της διοργάνωσης, θα αναλύσουμε τις κινήσεις τους στο μεταγραφικό παζάρι και τη γενικότερη διαμόρφωση των ρόστερ τους, ενώ παράλληλα θα επιχειρήσουμε να ''μαντέψουμε'' και την αγωνιστική κατεύθυνση που θα τους προσδώσουν οι προπονητές τους. Μιας και μπαίνει πρώτος στη μάχη, η αρχή θα γίνει με τον Παναθηναϊκό...
Καλοκαιρινός απολογισμός
Όπως αναμενόταν, το καλοκαίρι επιφύλασσε σημαντικές αλλαγές για τον Παναθηναϊκό. Ακρογωνιαίοι λίθοι της προσπάθειας των τελευταίων δύο χρόνων αποχώρησαν (Τζέιμς, Ρίβερς, Σίνγκλετον), ενώ μετά από πολύ καιρό έγινε σοβαρή προσπάθεια τόνωσης του ελληνικού στοιχείου, αφού αποκτήθηκαν παίκτες που αποτελούν ενεργά μέλη του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος (Παπαπέτρου-Παπαγιάννης). Όσον αφορά τους ξένους (Λάνγκφορντ, Τόμας, Λάσμε), ο Τσάβι Πασκουάλ προτίμησε πιο ''σίγουρες'' λύσεις σε σχέση με πέρσι, καθώς κοινό στοιχείο και των τριών είναι η εμπειρία από το υψηλότερο επίπεδο. Εκτός από τους προαναφερόμενους, στα πράσινα ντύθηκε και ο-περιορισμένου ρόλου-Σακελλαρίου, ανανεώθηκαν τα συμβόλαια των Καλάθη (τεράστια υπόθεση η παραμονή του στο Ο.Α.Κ.Α.), Λεκαβίτσιους, Παππά, Λοτζέσκι και Βουγιούκα και δεν συνεχίστηκε η συνεργασία (επίσης) με τους Ντένμον, Γκάμπριελ, Πέιν και Όγκαστ...
Ανάλυση του ρόστερ
Με βάση τα χαρακτηριστικά των καινούριων μελών του, ο Παναθηναϊκός της νέας περιόδου θα ακολουθήσει μια διαφορετική επιθετική φιλοσοφία σε σχέση με πέρσι. Η μπάλα θα ''ακουμπήσει'' περισσότερες φορές στο ζωγραφιστό και για αυτό το λόγο αποκτήθηκαν παίκτες που μπορούν να ποστάρουν κοντά στο καλάθι (Παπαπέτρου, Τόμας). Στον αμυντικό τομέα, ο στόχος θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός συνόλου που θα παίξει την καλύτερη άμυνα στην Ευρωλίγκα και το οποίο ναι μεν θα έχει ως βασικό άρμα μάχης τις αλλαγές, ωστόσο θα είναι ικανό να δοκιμάσει και κάποια νέα πράγματα (Γκιστ και Λάσμε χρειάζονται καλύτερη διαχείριση, παιδιά όπως ο Παπαγιάννης, ο Λεκαβίτσιους και ο Λάνγκφορντ δύσκολα θα αντεπεξέλθουν σε τέτοιους είδους συνθήκες). Πάμε όμως να μιλήσουμε πιο αναλυτικά...
Από τη γραμμή των γκαρντ ξεχωρίζει ξανά το όνομα του Νικ Καλάθη. Ο Έλληνας διεθνής θέλει να επαναλάβει την εξαιρετική σεζόν που πραγματοποίησε πέρσι και θα επιδιώξει να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό μέχρι το τέλος του δρόμου, όντας παράλληλα κι ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του βραβείου του MVP (κατά την άποψή μου, το δικαιούταν και την περσινή σεζόν). Ο Μάικ Τζέιμς μπορεί να αποχώρησε, ωστόσο με την προσθήκη του Κιθ Λάνγκφορντ και την παραμονή του Νίκου Παππά, οι πράσινοι αναμένεται να αναπληρώσουν ως ένα βαθμό το κενό του και δεν θα δυσκολευτούν να βρουν λύσεις όταν χρειαστούν 1vs1 παιχνίδι. Τα ερωτηματικά ξεκινούν από εκεί και πέρα... Προσωπικά, δεν θεωρώ λανθασμένη επιλογή την παραμονή Λεκαβίτσιους, καθώς ο Λιθουανός αποτελεί ένα project που ''δουλεύεται'' μόνο ένα χρόνο και ''δικαιούται'' άλλη μια ευκαιρία. Το λάθος έχει να κάνει με την υπόλοιπη στελέχωση της πράσινης backcourt. Για ακόμα μία χρονιά, δεν αποκτήθηκε παίκτης που μπορεί να αποτελέσει δεύτερο πόλο ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ όσο ο Καλάθης δεν βρίσκεται στο παρκέ. Ναι, η ποιότητα του Λάνγκφορντ τόσο μεγάλη που ακόμα και σε αυτή την ηλικία θα βάλει δύσκολα στις αντίπαλες άμυνες, όμως το παιδί είναι πάνω από όλα σκόρερ. Το στοίχημα για τον Πασκουάλ θα είναι διπλό: α) η ατομική βελτίωση του Λεκαβίτσιους και β) η σύνθεση μιας λειτουργικής second unit, που θα μπορεί να αναπτύξει ικανοποιητικά τις επιθετικές δράσεις της. Επίσης, μετά την αποχώρηση των Ρίβερς-Ντένμον, η μοναδική ''σίγουρη'' περιφερειακή απειλή ακούει στο όνομα Ματ Λοτζέσκι. Ο έμπειρος γκαρντ-φόργουορντ παραμένει ένας top class παίκτης κι έχει ξεκινήσει εντυπωσιακά τη φετινή σεζόν, όμως εξαιτίας των συχνών τραυματισμών που ''βγάζει'', η ανάθεση ενός τόσο σημαντικού ρόλου σε εκείνον αποτελεί τεράστιο ρίσκο (τα plays-''τριγωνάκια'' στις πλευρές που οδηγούν σε εκτέλεσή του, θα παραμείνουν στο playbook του προπονητή του). Παππάς και Παπαπέτρου πρέπει να δείξουν άμεση βελτίωση σε αυτόν τον τομέα, ενώ περιμένω να δοκιμαστεί περισσότερο στο ''2'' η λύση Λεκαβίτσιους...
Στις θέσεις των φόργουορντς, ο Παναθηναϊκός επέλεξε να στηρίξει πολλά πάνω σε δύο Έλληνες παίκτες. Με βάση τα όσα είδαμε στα τελευταία φιλικά προετοιμασίας και στους πρώτους επίσημους αγώνες της χρονιάς, ο Ιωάννης Παπαπέτρου θα έχει ξεκάθαρα πρωταγωνιστικό ρόλο στα πλάνα του Τσάβι Πασκουάλ, ενώ ο Ντίνος Μήτογλου αναμένεται να πάρει ''χοντρά'' λεπτά συμμετοχής και συχνά θα αποτελεί μέλος της βασικής πεντάδας. Για τον πρώην άσο του Ολυμπιακού έχουν σχεδιαστεί ειδικά plays ''εκμετάλλευσής'' του στο low post (θεωρώ, ότι με την πάροδο του χρόνου θα δείξει τρομερή βελτίωση σε αυτόν τον τομέα), ενώ επιθυμία του τεχνικού σταφ είναι να δουλέψει μαζί του καταστάσεις και με τη μπάλα στα χέρια. Φυσικά, ΚΟΜΒΙΚΟ ρόλο θα έχει και στην άμυνα, αφού προορίζεται να αναλαμβάνει συχνά το μαρκάρισμα των αντίπαλων δημιουργών (αποτελεί τέλειο fit για ένα σύνολο που ''αγαπά'' το switching και το...ανοιχτό γήπεδο) και να αποτελεί ''κεφαλή'' σε άμυνες ζώνης (τα προηγούμενα χρόνια συνήθως βλέπαμε τον Σίνγκλετον εκεί). Όσον αφορά τον νεαρό ψηλό, πολλά θα κριθούν από το πόσο γρήγορα θα προσαρμοστεί στις νέες (μεγαλύτερες) απαιτήσεις που υπάρχουν από αυτόν. Τα χαρακτηριστικά του ''δένουν'' αρμονικά με εκείνα των Γκιστ-Λάσμε και στο χέρι του είναι να εκμεταλλευτεί την τεράστια ευκαιρία που του δίνεται (θα χρειαστεί επιμονή και...υπομονή στην περίπτωσή του/παράμετροι-κλειδιά θα είναι η ευστοχία του από το τρίποντο και τα ριμπάουντ). Η σύνθεση των πράσινης γραμμής των φόργουορντς συμπληρώνεται από τους Αντετοκούνμπο (νομίζω ότι φέτος θα τον δούμε και στο ''4''-θα χρειαστεί στα δύσκολα παιχνίδια) και Τόμας (η αποτελεσματικότητά του από την περιφέρεια θα κρίνει πολλά-θα υπάρξουν plays για ενδιάμεσες και post up εκτελέσεις του), ενώ θα πρέπει να θεωρείται σίγουρη η χρησιμοποίηση σχημάτων τόσο με τους Γκιστ-Λάσμε στις θέσεις των ψηλών, όσο και με τρία γκαρντς ή τον Λοτζέσκι στο ''3''...
Στο ''5'' ο Παναθηναϊκός έκανε πολύ καλή δουλειά. Τζέιμς Γκιστ, Στεφάν Λάσμε, Γιώργος Παπαγιάννης και Ίαν Βουγιούκας δημιουργούν μια πληρέστατη σύνθεση, η οποία μπορεί να αναβαθμιστεί ακόμα περισσότερο, αν ο πρώην σέντερ των Μπλέιζερς δείξει βελτίωση σε κάποιους τομείς του παιχνιδιού. Η λογική λέει, ότι ένας εκ των δύο Ελλήνων θα μένει εκτός δωδεκάδας στις αναμετρήσεις της Ευρωλίγκα και στις ''ελληνικές'' υποχρεώσεις θα υπάρχει rotation...
Όπως έχουμε ξαναπεί, δικαιολογίες ΤΕΛΟΣ...
Κατά τη γνώμη μου, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να δημιουργήσει ένα πιο πλήρες (σε αγωνιστικά χαρακτηριστικά) ρόστερ σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, παρότι δεν απέκτησε παίκτες με την ποιότητα του Τζέιμς ή του Σίνγκλετον. Παρόλα αυτά, όπως έγραψα παραπάνω στην εξίσωση υπάρχουν δύο άγνωστες μεταβλητές που θα καθορίσουν εν πολλοίς την πορεία των πρασίνων στη φετινή διοργάνωση. Πρώτον, τα ποσοστά ευστοχίας τους από την περιφέρεια και δεύτερον η εύρεση σχημάτων που θα μπορέσουν να λειτουργήσουν ορθολογικά χωρίς τον Νικ Καλάθη στο παρκέ. Για άλλη μια χρονιά, τα πάντα θα κριθούν από τον Τσάβι Πασκουάλ...
Ο Καταλανός τεχνικός μπαίνει στον τρίτο (και τελευταίο) χρόνο του συμβολαίου του κι έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, άλλη ευρωπαϊκή αποτυχία δεν πρόκειται να του ''συγχωρεθεί''. Η στελέχωση έγινε σύμφωνα με τα δικά του ''θέλω'', τα προβλήματα με τη διοργανώτρια αρχή φαίνεται πως λύθηκαν, επομένως άλλες δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Η προσπάθεια μεταβολής της αγωνιστικής ταυτότητας που επιχειρήθηκε το περασμένο καλοκαίρι και κάπου στην πορεία διακόπηκε, πλέον επιβάλλεται να ξανακάνει την εμφάνισή της και να στηριχθεί ως το τέλος. Τα επιθετικά πλαίσια ανάπτυξης που είδαμε να αναπτύσσει η Μπαρτσελόνα της εποχής του είναι σχεδόν ακατόρθωτο να εμφανιστούν από το συγκεκριμένο Παναθηναϊκό, ωστόσο οι παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι μαζί με τους παλιότερους μπορούν να υποστηρίξουν επιθέσεις συνεργασίας και να κυκλοφορήσουν καλύτερα τη μπάλα σε σχέση με πέρσι. Το βάρος πρέπει να πέσει σε αυτόν τον τομέα, καθώς πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα η πράσινη άμυνα θα καταφέρει να βρει το δρόμο της (κι ας έχει τους ''αδύναμους'' Λάνγκφορντ-Λοτζέσκι-Τόμας στη φαρέτρα της), ενώ βασικό στόχο του τεχνικού σταφ θα πρέπει να αποτελεί και η ατομική βελτίωση ορισμένων μελών της ομάδας...
Κόουτς, άλλος δρόμος δεν υπάρχει... Ήρθε η ώρα να δικαιώσεις όσους σε κατατάσσουμε στους κορυφαίους της Ευρώπης...