Ο Jimmy Jump αναλύει και σχολιάζει στο SportPortal2014.blogspot.gr τις αναμετρήσεις Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στη δεύτερη ''διαβολοβδομάδα'' της σεζόν!
Φτάσαμε πολύ κοντά σε ένα θριαμβευτικό εντός έδρας 4Χ4 για τα ελληνικά χρώματα, αλλά η Βιλερμπάν του απίθανου Οκόμπο ήρθε να χαλάσει μία εβδομάδα που θύμισε πολύ τα καλά χρόνια των ομάδων μας στη διοργάνωση. Ο Ολυμπιακός κατάφερε να ''επιβιώσει'' μετά από δύο κλειστές αναμετρήσεις κόντρα σε Άλμπα Βερολίνου και Φενέρμπαχτσε στο Σ.Ε.Φ., ενώ ο Παναθηναϊκός έδειξε σημάδια βελτίωσης τόσο απέναντι στην Εφές την οποία συνέτριψε, όσο και στο χθεσινοβραδινό ματς (παρότι ηττήθηκε). Σταδιακά όλα τα σύνολα αρχίζουν να προσαρμόζονται στις απαιτήσεις των προπονητών και του ανταγωνισμού κι από εδώ και πέρα κάποιες καταστάσεις μετατρέπονται σε δεδομένα...
Για τους εκπροσώπους μας, η δεύτερη ''διαβολοβδομάδα'' της σεζόν ξεκίνησε με τη δύσκολη επικράτηση του Ολυμπιακού επί της Άλμπα Βερολίνου στο Φάληρο. Πριν το τζάμπολ και παρά την αντίθετη άποψη της πλειονότητας, θεωρούσα τον αγώνα αρκετά... ύπουλο για τους ερυθρόλευκους, κάτι που εντέλει αποδείχθηκε και στην πράξη. Το σύνολο του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν παρουσίασε την αμυντική εικόνα που μας είχε συνηθίσει να βλέπουμε μέχρι και την ήττα στη Μόσχα, απέναντι σε ένα γκρουπ παικτών που αναπτύσσει ένα άκρως ελκυστικό στο μάτι μοντέλο επίθεσης με συνεχείς κινήσεις μακριά από τη μπάλα, πολυποίκιλη δημιουργία και τρομερή ικανότητα παραγωγής ''καλών'' σουτ από την περιφέρεια. Η ελληνική ομάδα κατάφερε να επικρατήσει εκμεταλλευόμενη κυρίως κάποια ολιγόλεπτα διαστήματά της με ένταση κι εκτελώντας με 39,1% από το τρίποντο και με 65,7% από το δίποντο...
Απέναντι στη Φενέρμπαχτσε τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Αυτήν τη στιγμή οι Τούρκοι δεν έχουν φτάσει στο σημείο να λειτουργούν ικανοποιητικά σε οτιδήποτε έχει να κάνει με ομαδική συνεργασία και στις δύο πλευρές του παρκέ, με την αμυντική τους εικόνα να ήταν τραγική πολλές φορές κατά τη διάρκεια του αγώνα της Πέμπτης και την επίθεσή τους να μην αποδίδει ανάλογα του μεγάλου αριθμού δημιουργών που διαθέτει το ρόστερ τους. Ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύτηκε όσο το δυνατόν πιο πολύ γίνεται τη δεδομένη χρονική περίοδο τα κενά της ομάδας του Τζόρτζεβιτς κυρίως σε καταστάσεις ''5-5'', ολοκληρώνοντας με 20 ασίστς το ματς (μόνο με τη Μπασκόνια και την Άλμπα έφτασε τόσο ψηλά) και 60% στο δίποντο...
Όπως έχουμε πει από το καλοκαίρι, η πορεία της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα θα κριθεί από την αμυντική της λειτουργία κι από το κατά πόσο θα μπορέσει να αποδειχθεί αποτελεσματική χωρίς τον Κώστα Σλούκα στο παρκέ, από τη στιγμή που δεν αποκτήθηκε κάποιος δεύτερος ''καθαρός'' δημιουργός μέσω Pick n' roll και με έφεση στο ''1vs1'' παιχνίδι. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ μπορεί να εξυμνείται για τις... πληγές που προκαλεί πίσω από τη γραμμή του τριπόντου, ωστόσο τα τρομερά βήματα της προόδου του συναντώνται στην αμυντική του προσήλωση και στο είδος των αποφάσεων που παίρνει, όταν είναι ο κύριος ballhandler κι έχει τον Γουόκαπ στο πλευρό του. Ο ομογενής άσος έχει αλλάξει επίπεδο κι εφόσον συνεχίσει με την ίδια νοοτροπία και προσήλωση, θα καταφέρει να προσφέρει στοιχεία τα οποία πιστεύαμε ότι λείπουν από την ερυθρόλευκη backcourt αναλύοντας τη στελέχωση που έγινε το προηγούμενο καλοκαίρι...
Πάμε τώρα και στον Παναθηναϊκό... Αρχικά, οι νταμπλούχοι Ελλάδας ''κατασπάραξαν'' την αγνώριστη σε όλους τους τομείς Εφές μετά από μία απίθανη παράσταση του Μέικον και χθες βράδυ ηττήθηκαν από την καλύτερη Βιλερμπάν. Ο στόχος του 2Χ2 δεν επιτεύχθηκε, ωστόσο το σύνολο του Δημήτρη Πρίφτη παρουσιάστηκε αρκετά βελτιωμένο κι απέδειξε πως δουλεύει σκληρά, προκειμένου να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά του. Φυσικά, κανένας δεν πρέπει να νιώθει χαρούμενος από τη στιγμή η βαθμολογική συγκομιδή είναι κάκιστη, όμως αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και πραγματιστές, τη δεδομένη χρονική περίοδο το σημαντικότερο ''στοίχημα'' είναι η εμφανής ομαδική άνοδος που χαρακτηρίζει τις προπονήσεις του τριφυλλιού, να αρχίσει να αποτυπώνεται και στους αγώνες...
Η πρόοδος που καταγράφηκε, δεν ήρθε τυχαία. Για πρώτη φορά φέτος, το τριφύλλι εκτελούσε με ένταση τις δράσεις του και προσπαθούσε να ακολουθήσει με μεγαλύτερη συνέπεια τη φιλοσοφία του προπονητή του. Ποια είναι αυτή; Όπως έχουμε τονίσει από την πρώτη μέρα της επισημοποίησης της πρόσληψής του, ο Δημήτρης Πρίφτης διακρίνεται για τις ιδέες του στο αμυντικό κομμάτι, οι οποίες εφόσον αποτυπωθούν στο παρκέ, παράγουν κι επιθέσεις στο ανοιχτό γήπεδο. Σε σετ καταστάσεις ο κόουτς ανέκαθεν αρεσκόταν να στηρίζεται σε γκαρντς με έφεση στο ''1vs1'' παιχνίδι (τύπου Νέντοβιτς, Μέικον κλπ.), ενώ και τα PGs που του αρέσουν περισσότερο, διαθέτουν ως ένα βαθμό τη συγκεκριμένη ικανότητα (βλέπε Φέρελ-Πέρι). Μέχρι πρότινος, οι πράσινοι δυσκολεύονταν να αμυνθούν ικανοποιητικά στο ''5-5'', κυρίως όταν έπρεπε να εξουδετερώσουν κάποιο αντίπαλο Pick n' Roll με στόχο τον Παπαγιάννη. Ο Έλληνας σέντερ, μετά το κακό του ξεκίνημα, δείχνει να επανέρχεται και κατά τη γνώμη μου αργά ή γρήγορα το κεντρικό switching θα επιλεχθεί περισσότερο αντί της ''2-2'' αντιμετώπισης που δεσπόζει μέχρι σήμερα (σωστά το γκρουπ δουλεύει πάνω στο συγκεκριμένο κομμάτι)...
Πέραν του πρώην άσου των Κινγκς, η αμυντική εικόνα του Παναθηναϊκού θα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό κι από τους Πέρι, Σαντ-Ρος κι Ουάιτ. Οι δύο πρώτοι κατέβασαν τα... ρολά απέναντι στον Λάρκιν και τον Μπομπουά την Τετάρτη, όμως κόντρα στη Βιλερμπάν δε μπόρεσαν να παραμείνουν στα ίδια στάνταρ για διαφορετικούς λόγους (φθορά από φάουλ ο ένας, κακό βράδυ ο άλλος). Νομίζω, πως όσοι παρακολούθησαν και τις δύο αναμετρήσεις, κατάλαβαν τι σημαίνει για το φετινό οικοδόμημα των πράσινων τα συγκεκριμένα παιδιά να αισθάνονται άνετα μέσα στο παρκέ και πλήρως αφοσιωμένοι στο ρόλο τους...
Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται υπομονή. Ακόμα είναι πολύ νωρίς για να κριθεί οποιοσδήποτε, πόσο μάλλον ένα σύνολο με νέο προπονητή και πολλούς νεοφερμένους. Άπαντες πρέπει να κρατήσουν από τη ''διαβολοβδομάδα'' δύο σημαντικά στοιχεία και να χτίσουν πάνω σε αυτά. Πρώτον, την ξεκάθαρη αναγνώριση της αγωνιστικής ταυτότητας που ταιριάζει στο συγκεκριμένο ρόστερ και σε αυτόν τον κόουτς (καλή άμυνα, γρήγορες επιθέσεις, ένταση, απομονώσεις και Pick n' Roll σε σετ επιθετικές καταστάσεις) και δεύτερον τη σύνθεση λειτουργικών πεντάδων και τον ορθό καταμερισμό ρόλων (π.χ. Πέρι και Μέικον πιο πολλή ώρα στο παρκέ, ασφάλεια στη second unit με την παρουσία Νέντοβιτς-Παπαπέτρου κά.). Ακόμα δεν έχει χαθεί τίποτα και το μόνο που χρειάζεται είναι ανάλογη προσπάθεια, ώστε να σημειώνεται αγωνιστική πρόοδος...
Ο Γάλλος ζωγράφος του 20ού αιώνα κι ένας εκ των θεμελιωτών του κινήματος του κυβισμού (ο άλλος ήταν ο Πάμπλο Πικάσο), Ζωρζ Μπρακ κάποτε είχε πει, ότι όσο ωραίο είναι ο κανόνας να διορθώνει το συναίσθημα, εξίσου μοναδικό είναι να συμβαίνει και το αντίθετο. Δυστυχώς, όπως έχει αποδειχθεί στα δικά μας... λημέρια η πρόοδος κι η επιτυχία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο ο ''κανόνας'' δε θα επηρεαστεί από το ''συναίσθημα''. Νομίζω, ότι ο Νοέμβριος θα μας δώσει αρκετές απαντήσεις ενόψει της συνέχειας και θα καταστήσει σαφές ποιοι είναι έτοιμοι να βαδίσουν με στέρεες αγωνιστικές και ψυχολογικές βάσεις στο υπόλοιπο των υποχρεώσεών τους...
ΥΓ. Ο Βεζένκοφ μοιάζει να έχει επηρεαστεί ψυχολογικά και σωματικά από τη συνεχόμενη -πλέον- αμυντική στόχευσή του από τις αντίπαλες επιθέσεις. Έχοντας παρουσιάσει τρομερά βήματα προόδου, ο εξαιρετικός φόργουορντ του Ολυμπιακού πρέπει να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη συνθήκη ως μία πρόκληση, που θα τον καταστήσει ακόμα πιο έτοιμο σε ατομικό επίπεδο...
ΥΓ2. Η ένταξη του Φέρελ πρέπει να γίνει σταδιακά και για μένα είναι απαραίτητο να δηλωθεί άμεσα στο ''ελληνικό ρόστερ''...