Η μεγάλη ώρα έφτασε! Ο Ολυμπιακός επιστρέφει στο Final Four με στόχο να κάνει ξανά την Ευρώπη δική του! Ο Jimmy Jump αναλύει το μεγάλο ημιτελικό με την Εφές στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Σα να μην πέρασε μία μέρα... Το SportPortal2014.blogspot.gr βαδίζει στον ένατο χρόνο ζωής του και πλέον μπορεί να... αυτοχαρακτηρίζεται έμπειρο γύρω από την κάλυψη ενός Final Four. Φέτος, το ελληνικό μπάσκετ επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, με τον Ολυμπιακό να ετοιμάζεται να ρίξει τη δική του ζαριά στο μεγαλύτερο ραντεβού της μπασκετικής Ευρώπης. Το τριήμερο που περιμένουμε με αγωνία όλη τη σεζόν έφτασε και το αγαπημένο μας άθλημα αναμένεται να μας προσφέρει νέες μαγικές στιγμές. Όπως πάντα, εμείς θα εστιάσουμε την προσοχή μας στην προσπάθεια των εκπροσώπων μας και σήμερα θα αναλύσουμε την πρώτη τιτανομαχία των ημιτελικών...
Οι κυπελλούχοι Ελλάδας πραγματοποίησαν μία πορεία αντάξια του μεγέθους και της ιστορίας τους. Όπως αναφέραμε και μετά την πρόκριση επί της Μονακό, κατά τη γνώμη μου η φετινή δουλειά είναι η καλύτερη που έχει παρουσιάσει στην καριέρα του ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ανεξάρτητα από το αν το φινάλε συνοδευτεί με την κατάκτηση του τροπαίου. Το ερυθρόλευκο comeback έχει κάνει αίσθηση σε όλη την Ευρώπη, ειδικά σε μία εποχή που πολλές παραδοσιακές δυνάμεις αντιμετωπίζουν διαφορετικού τύπου προβλήματα (βλ. ΤΣΣΚΑ, Παναθηναϊκό, Μακάμπι, Μπασκόνια ακόμα και Ζαλγκίρις). Από την άλλην πλευρά, η Εφές είναι η πρωταθλήτρια Ευρώπης, ωστόσο η φετινή της εικόνα δεν ήταν ανάλογη των προηγούμενων χρόνων. Η λογική λέει, ότι θα έπαιρνε έτσι κι αλλιώς το εισιτήριο για τα Playoffs ακόμα και με τους ρωσικούς συλλόγους στο... παιχνίδι, όμως δεν ξέρω πώς θα κυλούσαν τα πράγματα αν η Αρμάνι Μιλάνο δεν είχε τόσες απουσίες στη μεταξύ τους κόντρα. Ο Εργκίν Αταμάν εδώ και μέρες κάνει τα συνηθισμένα του επικοινωνιακά show, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει παίξει καλύτερο μπάσκετ από το σύνολό του μέχρι τώρα, όπως κι οι αιώνιοι αντίπαλοι της Ισπανίας. Φυσικά, όλα αυτά κινδυνεύουν να μοιάζουν με ανέκδοτα σε λίγες μέρες, ενώ κανένας δε μπορεί να ξεγράψει τόσο εύκολα την ομάδα με την καλύτερη περιφέρεια των ευρωπαϊκών παρκέ...
Πριν πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι των σκέψεών μας σχετικά με το μεγάλο πρώτο ημιτελικό, θεώρησα ότι θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να δούμε ορισμένα σημαντικά στατιστικά στοιχεία των δύο αντιπάλων και την απεικόνιση των δύο φετινών συναντήσεών τους, όπου πήραν από μία νίκη...
Pace (μ.ό. κατοχών): 8.Εφές 68,8 - 11.Ολυμπιακός 68,2
DRtg (Πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές): 5.Ολυμπιακός 109,4 - 11.Εφές 113,7
TS% (Ποσοστό ευστοχίας σε όλα τα είδη των σουτ): 2.Εφές 59,9% - 3.Ολυμπιακός 59,7%
eFG% (Ποσοστό ευστοχίας στα σουτ εντός πεδιάς): 2.Ολυμπιακός 56,1% - 3.Εφές 56,1%
2P% (Ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα): 1.Ολυμπιακός 58,1% - 3.Εφές 57%
3P% (Ποσοστό ευστοχίας στα τρίποντα): 5.Εφές 36,5% - 11.Ολυμπιακός 35,6%
ΟRB% (Ποσοστό κερδισμένων διεκδικήσεων επιθετικών ριμπάουντς): 15.Ολυμπιακός 23,7% - 17.Εφές 22,9%
ΑST% (Ποσοστό πόντων που προέρχονται από ασίστ): 8.Ολυμπιακός 60,3% - 10.Εφές 57,8%
ΤΟV% (Ποσοστό επιθέσεων που καταλήγουν σε λάθος): 3.Εφές 13,9% - 7.Ολυμπιακός 14,7%
DRB% (Ποσοστό κερδισμένων διεκδικήσεων αμυντικών ριμπάουντς): 5.Ολυμπιακός 68,2% - 11.Εφές 66%
STL% (Ποσοστό αμυνών που κατέληξαν σε κλέψιμο): 8.Εφές 9,2% - 9.Ολυμπιακός 9.2%
ΒLK% (Ποσοστό αμυνών που κατέληξαν σε κόψιμο): 4.Εφές 7,4% - 8.Ολυμπιακός 6,5%
Ποσοστό νικών: Ολυμπιακός 63,88% (23-13) - Εφές 55,26% (21-17)
17 Noεμβρίου 2021: Εφές-Ολυμπιακός 88-69
Εφές: 2P% 55,9%, 3P% 36,4%, RIB. 36 (26-10), ASS. 21, STL. 8, TOV. 6, BL. 2, PIR 109
Ολυμπιακός: 2P% 55,9%, 3P% 26,1%, RIB. 34 (25-9), ASS. 19, STL. 4, TOV. 13, BL. 1, PIR 79
10 Φεβρουαρίου 2022: Ολυμπιακός-Εφές 87-85
Ολυμπιακός: 2P% 51,4%, 3P% 34,4%, RIB. 40 (27-13), ASS. 14, STL. 5, TOV. 13, BL. 2, PIR 90
Εφές: 2P% 67,6%, 3P% 30,8%, RIB. 32 (28-4), ASS. 23, STL. 9, TOV. 12, BL. 4, PIR 105
Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές αυτήν τη σεζόν, το μεγαλύτερο όπλο του Ολυμπιακού στο φετινό μαραθώνιο της EuroLeague ήταν η απόκτηση μίας ισορροπημένης αγωνιστικής ταυτότητας. Το συγκεκριμένο τακτικό κεκτημένο καθιστά τους ερυθρόλευκους ικανούς να διαχειριστούν οποιοδήποτε τύπου παιχνιδιού και να φανούν ανταγωνιστικοί είτε σε μία αναμέτρηση 80+ πόντων, είτε σε μία πιο ''κλειστή''. Παρά το δύσκολο ματσάρισμα με τη Μονακό, το σύνολο του κόουτς Μπαρζώκα διατήρησε τους υψηλούς του δέκτες τόσο στους επιθετικούς, όσο και στους αμυντικούς πίνακες και θα ταξιδέψει στο Βελιγράδι έτοιμο να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία. Αντίθετα, η Εφές δεν κατάφερε να κρατήσει το χαρακτήρα των τελευταίων περιόδων (οι περισσότεροι πιστεύουν πως έφτασε στην κορυφή μέσω της επίθεσης, όμως ήταν εξίσου αποτελεσματική και στην άμυνα) και για αυτό το λόγο δε βρέθηκε στα υψηλά στρώματα της βαθμολογίας πριν την αποβολή των ρωσικών συλλόγων. Παρόλα αυτά, το ρόστερ της ''ταιριάζει'' με αυτό της ελληνικής ομάδας, καθώς διαθέτει παίκτες-κλειδιά για την αναχαίτιση βασικών πυλώνων της (π.χ. Μόερμαν και Σίνγκλετον για την αντιμετώπιση του Βεζένκοφ, Πλάις για τον Φαλ κλπ.). Η συγκεκριμένη παράμετρος μαζί με τη συνύπαρξη των Μίσιτς-Λάρκιν δημιουργούν εντός του οργανισμού της μία διαίσθηση ανωτερότητας ενόψει του πρώτου ημιτελικού, ωστόσο ο Ολυμπιακός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν...
Κατά τη γνώμη μου, οι κυπελλούχοι Ελλάδας πρέπει να μπουν πολύ επιθετικά στο παρκέ. Τόσο στη μπροστινή, όσο και στην πίσω γραμμή άμυνας άπαντες οφείλουν να βάλουν δυνατά το κορμί τους και να κεφαλαιοποιήσουν σε επίπεδο μονομαχιών την ανωτερότητά τους στο κομμάτι του physicality. Γουόκαπ και Παπανικολάου θα είναι οι πρωταγωνιστές της συγκεκριμένης αποστολής, καθώς αναμένεται να αναλάβουν το μαρκάρισμα των περιφερειακών αστεριών των Τούρκων, ενώ πολλά θα κριθούν από την παρουσία του Ντόρσεϊ στο αμυντικό κομμάτι. Θεωρώ, πως αυτήν τη φορά το έναυσμα πρέπει να δοθεί από την άμυνα, καθώς επιθετικά είναι βέβαιο πως θα βρεθούν καλές εκτελέσεις απέναντι στην άμυνα των πρωταθλητών Ευρώπης. Από την... ανάποδη πλευρά, σε αυτό το πλαίσιο κινείται και το ζητούμενο για την Εφές. Είναι έτοιμη να ανταπεξέλθουν στην ενέργεια και την ένταση που συνήθως βγάζει η ελληνική ομάδα στο παρκέ, ειδικά παίζοντας ουσιαστικά εντός έδρας; Παίκτες όπως ο Σίνγκλετον, ο Μόερμαν ή ακόμα κι ο Μπράιαντ (δεν αποκλείω να έχει σημαντικό ρόλο μετά την αμφίβολη κατάσταση των Μπομπουά-Σιμόν) θα είναι κομβικοί για την εξέλιξη του αγώνα...
Ακόμα και για μια άμυνα σαν αυτήν του Ολυμπιακού, η αντιμετώπιση των Μίσιτς-Λάρκιν δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Μέσω αυτών και της ικανότητας των περισσότερων ψηλών της να σουτάρουν εξαιρετικά πίσω από τα 6,75μ. (φανταστείτε για παράδειγμα πόσο θα δυσκολευτεί να ακολουθήσει τον Πλάις ο Φαλ, αν ο Γερμανός είναι εύστοχος από το τρίποντο), η Εφές ''τρέχει'' δράσεις στο μισό γήπεδο με κατάλληλο spacing, γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας και λίγα λάθη. Ακόμα κι αν της κόψεις τη δημιουργία, δε φοβάται να στηριχθεί στο ''1vs1'' παιχνίδι, επομένως η μείωση της παραγωγικότητάς της είναι πρόβλημα για τους περισσότερους. Βέβαια, κάτι παρόμοιο ισχύει και για την ελληνική πλευρά. Με όσα έχει δείξει η ομάδα του Αταμάν φέτος, δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι διαχειρίσιμο για εκείνους να ελέγξουν τα κεντρικά pick n' rolls του Σλούκα ή τα ρήγματα που προκαλούνται από τις close out επιθέσεις του Βεζένκοφ. Όλα αυτά τα χρόνια έδειχναν να έχουν τη γνώση, ωστόσο φέτος δυσκολεύονται να εκτελέσουν με συνέπεια και συνέχεια περιστροφές και καλύψεις και για αυτό το λόγο παραπάνω ανέφερα ότι οι Πειραιώτες πιθανότατα θα βρουν ''καλά'' σουτ. Φυσικά, πολλά θα γίνουν πιο εύκολα, αν ο Ολυμπιακός παρουσιαστεί... ζεστός από την περιφέρεια (θέλω να δω πώς θα αντιμετωπιστούν παίκτες όπως ο Γουόκαπ ή ο ΜακΚίσικ εδώ) ή εκμεταλλευτεί τη σχετική αδυναμία της Εφές στην εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ...
Στη σειρά με τη Μονακό, ο Γιώργος Μπαρτζώκας οδήγησε τον Ολυμπιακό στην πρόκριση, παίζοντας σχεδόν όλες τις... ζαριές του στο επιθετικό σκέλος. Η πλειοψηφία των παραλλαγών του από παιχνίδι σε παιχνίδι αφορούσαν την επίθεση, κάτι που προσωπικά ούτε περίμενα, ούτε το θεώρησα απόλυτα ορθό. Στο Final Four του Βελιγραδίου είναι αρκετά πιθανό η ομάδα του να χρειαστεί από εκείνο μία πιο άμεση, μια πιο... αντισυμβατική συμμετοχή του στα δρώμενα. Όλα αυτά τα χρόνια δε μας έχει παρουσιάσει το συγκεκριμένο προφίλ προπονητή, καθώς σχεδόν πάντα επιλέγει να επιβληθεί των αντιπάλων του στηριζόμενος στις αρχές και τις βάσεις που έχει βάλει στο σύνολό του, διαλέγοντας κάθε φορά συγκεκριμένο τομέα προσανατολισμού. Εννοείται, ότι κάθε επιλογή είναι σεβαστή, ιδιαίτερα όταν προέρχεται από έναν εξαιρετικό τεχνικό, ωστόσο αυτήν τη φορά θα ήθελα να τον δω να παρεμβαίνει με... κρότο...
Ο οργανισμός έχει μία τεράστια ευκαιρία μπροστά του κι οφείλει να σεβαστεί απόλυτα τη φετινή εκπληκτική προσπάθειά του σε όλους τους τομείς. Η πορεία του κρίνεται ήδη πετυχημένη, οι βάσεις για την επόμενη σεζόν έχουν μπει, όμως δεν ξέρω πόσες φορές θα παρουσιαστεί ένα τόσο ευνοϊκό πλαίσιο, ένας τόσο ανοιχτός δρόμος για την επιστροφή στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Η ικανότητα είναι άχρηστη χωρίς την ευκαιρία και το club καλό θα ήταν να το κατανοήσει απόλυτα. Η παρτίδα τώρα αρχίζει...