Ο Jimmy Jump προσπαθεί να προσεγγίσει κυνικά τη σπουδαία πρόκριση-ανατροπή του Παναθηναϊκού επί της Λανς στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Αν κι η κατρακύλα που βιώνει ο οργανισμός την τελευταία 14ετία έχει οδηγήσει σε βαθμολογικό μαρασμό του, ο Παναθηναϊκός έδειξε για δεύτερο συνεχές καλοκαίρι ότι σιγά-σιγά ανακτά μικρό μέρος της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητάς του. Μετά από ένα συγκλονιστικό παιχνίδι, οι κυπελλούχοι Ελλάδας απέκλεισαν την ποιοτικότερη και πιο δουλεμένη Λανς σε ένα γεμάτο Ολυμπιακό Στάδιο. Το ελληνικό ποδόσφαιρο βίωσε ακόμα μία επιτυχία τα τελευταία χρόνια, η οποία ως ένα βαθμό "διαγράφει" τον πρόσφατο ντροπιαστικό αποκλεισμό της Α.Ε.Κ. κι ανοίγει διάπλατα το δρόμο για περεταίρω βελτίωση του εθνικού ranking του...
Ο τρόπος που εξελίχθηκε η χθεσινή αναμέτρηση έχει ξεσηκώσει μπόλικη κουβέντα. Προσωπικά και παρακολουθώντας ξανά το ματς μετά το τέλος του, διαφωνώ με τοποθετήσεις περί πλήρους κυριαρχίας της Λανς. Ναι, οι Γάλλοι παρουσιάστηκαν καλύτεροι με τη μπάλα στα πόδια κι έδειξαν ποιοτικότεροι και πιο δουλεμένοι σε σχέση με το τριφύλλι, ωστόσο η υπεροχή τους προέκυψε σε συγκεκριμένα κομμάτια του αγώνα κι όχι κατά τη διάρκεια όλου του ενενηντάλεπτου. Πράγματι, ο Παναθηναϊκός πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές κι έμεινε όρθιος χάρη (και) στις επεμβάσεις του Ντραγκόφσκι, όμως δε χρειάζονται υπερβολές...
Κατά τη γνώμη μου, ο Ντιέγο Αλόνσο είχε διαβάσει (ξανά) με σωστό τρόπο την αντίπαλό του. Προτίμησε να προφυλάξει τα μετόπισθεν της ομάδας του στα πρώτα εξήντα λεπτά (π.χ. οι εξτρέμ πήγαιναν πάνω στους full backs φιλοξενούμενων κι όχι στα ακραία στόπερς τους) και στη συνέχεια αποδείχθηκε ότι είχε προετοιμάσει την ομάδα του για μετακίνηση του Τετέ στον άξονα με παράλληλη τοποθέτηση του Μανσίνι δεξιά. Σίγουρα, ο ίδιος δε θα περίμενε ότι η συγκεκριμένη ιδέα θα αποφέρει άμεσα αποτελέσματα (το 1-0 έγινε σχεδόν αμέσως μετά τις αλλαγές), αλλά ήταν ξεκάθαρο πως είχε σχεδιαστεί ένα πιο επιθετικογενές πλάνο για το τελευταίο μισάωρο όπου οι Γάλλοι έχουν δείξει ότι χάνουν μέρος της έντασης των τρεξιμάτων τους..
Ο Στιλ παρουσίασε μία προσέγγιση στο pressing, η οποία μάλλον δεν ήταν αναμενόμενη για τους πράσινους. Εκτός στοχευμένων σημείων του ματς, η Λανς δεν πρέσαρε τα στόπερς των γηπεδούχων και τοποθέτησε τον επιτελικό μέσο και τους δύο επιθετικούς της του 3-5-2 μπροστά από τον Αράο ή την τριάδα που σχημάτιζαν οι Κώτσιρας, Ίνγκασον και Γεντβάι. Οι χώροι μπροστά από την αποδυναμωμένη (ελέω της απουσίας των Ντάνσο-Μεδίνα) αμυντική τριάδα της έκλεισαν με "man to man" μαρκαρίσματα και το τριφύλλι ήταν ανήμπορο να κυκλοφορήσει τη μπάλα. Εκτός της συγκεκριμένης αδυναμίας, υπήρχε εντολή (όπως και την προηγούμενη Πέμπτη) για στόχευση του Ιωαννίδη με μεγάλες μεταβιβάσεις ακόμα κι από τον Ντραγκόφσκι, ώστε ο Έλληνας επιθετικός να εκμεταλλευτεί την ταχύτητά του στο χώρο. Τελικά και στα 180 λεπτά της μονομαχίας δεν προέκυψε φάση μέσω αυτής της τακτικής ιδέας...
Ο Παναθηναϊκός "ένιωσε" καλύτερα όταν ο Αράο άρχισε να παίρνει περισσότερες πρωτοβουλίες με τη μπάλα στα πόδια. Θέλοντας να μπερδέψει τη Λανς και να την κάνει να αλλάξει την προσέγγισή της, ο Αλόνσο άλλαξε τις τοποθετήσεις του Βραζιλιάνου με τον Τσέριν, φέρνοντας συχνότερα τον Σλοβένο είτε ανάμεσα στους Ίνγκασον-Γεντβάι, είτε αριστερά του Κροάτη. Επίσης, όπως έχουμε δει από το Άμστερνταμ και μετά, ο Μλαντένοβιτς παρέμεινε χαμηλά στο build up, προκειμένου να υπάρχει ένα πιο κοντινό στήριγμα για τον Γεντβάι εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζει εκείνος ως αριστερό στόπερ...
Επειδή σα χώρα έχουμε μάθει να ξεκινάμε την κριτική μας από τα επιθετικά πεπραγμένα σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, οι περισσότεροι στέκονται στη μετατόπιση του Τετέ στον άξονα για να αιτιολογήσουν την αγωνιστική βελτίωση που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός μετά το 60'. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι η συγκεκριμένη εσωτερική κίνηση σε συνδυασμό με την είσοδο του εξαιρετικού Μανσίνι (η συνεισφορά του στα φετινά και τα περσινά προκριματικά έχει υποτιμηθεί) έπαιξαν σημαντικό ρόλο για την τελική επικράτηση, ωστόσο συνδυάστηκε και με την αντικατάσταση του κακού Τσέριν με τον Μαξίμοβιτς. Για τον Σέρβο χαφ έχουμε μιλήσει από τον Ιανουάριο όταν γνωστοποιήθηκε η απόκτησή του, ενώ έχουμε επισημάνει και τους φόβους μας σχετικά με την αξιοποίησή του. Σε τέτοιου είδους παιχνίδια όπου αναζητάται η σωστή κάλυψη των χώρων μπροστά από την περιοχή κι οι έξυπνες-άμεσες δράσεις, ο πρώην άσος της Χετάφε είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ για τα ελληνικά δεδομένα. Θυμηθείτε πόσο είχε βοηθήσει και στην Ολλανδία ή στη Βουλγαρία με τη Μπότεφ. Ο άνθρωπος είναι δάσκαλος του positioning και δεν πρέπει να αξιολογείται κυρίως από τα on ball πεπραγμένα του...
Αν θεωρήσουμε πως υπάρχει τύχη στο ποδόσφαιρο, κάλλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι χθες βράδυ ο Παναθηναϊκός στάθηκε ως ένα βαθμό τυχερός απέναντι στη Λανς. Στα μάτια μου βέβαια, είναι αστείο να τονίζουμε τον ερχομό μίας τέτοιας περίστασης στον πράσινο οργανισμό, όταν πριν δύο εβδομάδες αποκλείστηκε μετά από... 500.135 πέναλτι κόντρα στον Άγιαξ ή στις κληρώσεις του προέκυψαν ματσαρίσματα με δύο εκ των μεγαλύτερων ονομάτων των διοργανώσεων που συμμετείχε. Επίσης, αν θέλουμε να δούμε πλήρως την πραγματικότητα, η Λανς σκόραρε με την πρώτη ευκαιρία της στον αγώνα της Γαλλίας ή χθες κέρδισε ένα πέναλτι σε χρονικό σημείο που δεν πίεζε. Μη θυμηθούμε τη φάση του Πελίστρι και το πέναλτι που πάρθηκε πίσω την προηγούμενη εβδομάδα, ούτε ότι ο Ντραγκόφσκι τραυματίστηκε στον αγκώνα πριν τη σέντρα κι έπαιξε με ενοχλήσεις. Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, η λεγόμενη "τύχη" χτύπησε την πόρτα και των δύο, αλλά οι πράσινοι ήταν εκείνοι που την αξιοποίησαν περισσότερο...
Ο Παναθηναϊκός μπορεί απλά να προκρίθηκε στην τελική φάση του Conference League, ωστόσο αν παρουσιαστεί σοβαρός στα παιχνίδια που προέκυψαν από την κλήρωση, η χθεσινή επιτυχία του θα στρώσει το δρόμο όπως θα την έστρωνε αν γινόταν στον ενδιάμεσο γύρο μετά το League Phase ή στους "16". Όπως είχα τονίσει από πέρσι το καλοκαίρι μετά το διπλό επί της Ντνίπρο, ο οργανισμός ΠΡΕΠΕΙ να εστιάσει την προσοχή του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, καθώς αυτές οι επιτυχίες έχουν λείψει περισσότερο από τον κόσμο του. Επιπλέον, υπάρχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ ανάγκη για συγκέντρωση βαθμών που θα επιτρέψουν στο τριφύλλι να έχει πιο εύκολες κληρώσεις στα προκριματικά των επόμενων χρόνων, ενώ εκτός της ανάκτησης του χαμένου πρεστίζ, μία τέτοια εξέλιξη θα έφερνε και την αύξηση των εσόδων άρα και τη νέα άνοδο του μπάτζετ...
Φέτος η ευκαιρία είναι ακόμα μεγαλύτερη σε σχέση με πέρσι. Δεν πρέπει να χαθεί, ιδιαίτερα σε μία ακόμα περίοδο που η ΜΠΟΧΑ του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν πρόκειται να αφήσει τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το πρωτάθλημα εκτός συγκλονιστικού απροόπτου. Τα δομικά προβλήματα που κατά τη γνώμη μου υπάρχουν στο ρόστερ εξακολουθούν να υφίστανται, όπως και τα δεδομένα θετικά κι αρνητικά που συγκεντρώνει το "πακέτο" του Αλόνσο. Από τις πρώτες μέρες της πρόσληψής του είχαμε αναλύσει όλα όσα έπρεπε να ξέρετε για τον Ουρουγουανό τεχνικό και τώρα που σιγά-σιγά άπαντες αρχίζουν να αποκτούν εικόνα της φιλοσοφίας του, καλό θα ήταν να ρίξετε άλλη μία ματιά σε όσα γράφαμε τότε (πατήστε ΕΔΩ)...
Ο Παναθηναϊκός απέκλεισε μία ομάδα από τη Γαλλία, χώρα στην οποία γεννήθηκε ο πιθανότατα μεγαλύτερος γνωμικογράφος όλων των εποχών, Λα Ροσφουκώ. Κάποτε ο σπουδαίος συγγραφές είχε πει: "Μεγαλύτερες αρετές χρειάζονται για να ανταπεξέλθει κανείς στην καλή τύχη, παρά στην κακή". Ελπίζω οι άνθρωποι που "τρέχουν" το φετινό πρότζεκτ των κυπελλούχων Ελλάδας να... ξέρουν από Λα Ροσφουκώ και να αναγνώσουν με ωριμότητα και ποδοσφαιρική λογική τα παρόντα δεδομένα και τις στοχεύσεις του μέλλοντος...
ΥΓ. Η στελέχωση της μεσαίας γραμμής σε συνδυασμό με την προσθήκη ενός δεξιού εξτρέμ με τα χαρακτηριστικά του Τετέ ήταν λογικό να επιφέρουν ενός είδους "μπέρδεμα" στο ρόλο του Μπακασέτα. Ο αρχηγός της Εθνικής ομάδας δεν αποκτήθηκε ούτε για να προσθέσει ταχύτητα, ούτε για να χαρίσει μαγικές ντρίμπλες. Τα χαρακτηριστικά του είναι γνωστά και συγκεκριμένα, η αξία του δεδομένη και το leadership που προσφέρει ανεκτίμητο. Ο Αλόνσο οφείλει να τον εντάξει σε σχηματισμούς που θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει τις ικανότητές του και να "κρύψει" τις αδυναμίες του...
ΥΓ2. Κόντρα σε καλές ευρωπαϊκές ομάδες ο Παναθηναϊκός υποφέρει σε δύο τομείς από πέρσι. Ο ένας έχει να κάνει με την αθλητικότητα κι ο δεύτερος με την έλλειψη ικανότητας αναχαίτισης από τον άξονα της μεσαίας γραμμής. Στο ελληνικό πρωτάθλημα του λείπει δημιουργικός πόλος από το κέντρο, όμως για τις ανάγκες του Conference League σε υψηλό επίπεδο χρειάζεται ένα χαφ τύπου Χέσε...