Ο Jimmy Jump αναλύει τις ήττες Π.Α.Ο.Κ. κι Ολυμπιακού στην πρεμιέρα του Europa League, ενώ καταγράφει λεπτομερώς και τα scouting reports των Γίρι Παβλένκα και Γιουσούφ Γιαζίτσι!
Η φετινή πορεία των εκπροσώπων μας στις νεοσύστατες τελικές φάσεις των ευρωπαϊκών κυπέλλων δεν ξεκίνησε ευχάριστα. Π.Α.Ο.Κ. κι Ολυμπιακός ηττήθηκαν σχετικά εύκολα από Γαλατάσαράι και Λιόν αντίστοιχα και κατάλαβαν άμεσα, ότι το επίπεδο του Europa League δεν έχει καμία σχέση με εκείνο του Conference στο οποίο πρωταγωνίστησαν αμφότεροι πέρσι...
Μόνο ένας χαζός μπορεί να πιστεύει ότι οι συγκεκριμένες ήττες θα κοστίσουν πάρα πολλά ενόψει της συνέχειας. Οι στόχοι και για τους δύο παραμένουν ίδιοι και φυσικά είναι στο χέρι τους να τα καταφέρουν. Βάσει του προγράμματος που έχει ο καθένας, οι κάτοχοι του Conference League οφείλουν να διεκδικήσουν μία θέση στην πρώτη οχτάδα, ενώ οι πρωταθλητές Ελλάδας πιθανότατα θα παλέψουν για ένα καλό πλασάρισμα στις θέσεις 9-24 που θα τους οδηγήσει στον ενδιάμεσο νοκ-άουτ γύρο...
Προσωπικά, η εικόνα τους δε μου προκάλεσε εντύπωση. Και τα δύο σύνολα έχουν ξεκάθαρα τη σφραγίδα των προπονητών τους, ωστόσο αυτή αρέσει μόνο όταν τα αποτελέσματα είναι θετικά. Το στοιχείο που με εξέπληξε έχει να κάνει με την επικοινωνιακή διαχείριση των ηττών από τις διοικήσεις, καθώς μέσω των ελεγχόμενων Μ.Μ.Ε. προσπάθησαν να παρουσιάσουν μία άλλη εικόνα στους φιλάθλους. Π.Α.Ο.Κ. κι Ολυμπιακός ήταν αρκετά κατώτεροι των αντιπάλων τους και θα μπορούσαν να δεχθούν περισσότερα γκολ, ωστόσο οι Π.Α.Ε. μάλλον είδαν "βελτίωση", "ανταγωνιστικότητα" και "δικαιολογημένη ανωτερότητα των αντιπάλων". Γαλατά και Λιόν αναμφίβολα αποτελούν σύλλογοι με σημαντική ιστορία στο σύγχρονο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, όμως καλό θα ήταν να μην ξεχνάμε πως η πρώτη αποκλείστηκε με δύο ήττες από τη... Γιούνγκ Μπόις για τα προκριματικά του Champions League κι η δεύτερη βρίσκεται στη... 14η θέση της Ligue 1 την παρούσα χρονική στιγμή. Δεν ξέρω πώς θα τους κυλήσει η σεζόν, απλά είναι αστείο να προβάλλονται ως τρομερά φαβορί σήμερα...
Στο συγκεκριμένο άρθρο θα αναλύσουμε συνοπτικά όσα είδαμε σε Τουρκία και Γαλλία, ενώ θα καταγράψουμε και το scouting report του Γιουσούφ Γιαζίτσι που συμφώνησε με τον Ολυμπιακό...
Τι είδαμε στην Κωνσταντινούπολη...
Η ευρωπαϊκή περιπέτεια του Π.Α.Ο.Κ. στη League Phase του Europa League δεν ξεκίνησε με ιδανικό τρόπο. Οι πρωταθλητές Ελλάδας ηττήθηκαν από τη σαφώς ανώτερη Γαλατάσαράι στην Πόλη και μπήκαν με το... αριστερό σε μία διαδικασία που είναι πρωτόγνωρη για όλους μας. Η άσχημη πρεμιέρα σαφώς και δεν έκρινε τίποτα, καθώς εκτός άλλων δε θεωρώ ότι το ασπρόμαυρο επιτελείο "υπολόγιζε" το χθεσινοβραδινό ματς ως σημαντική ευκαιρία εξασφάλισης βαθμού ή βαθμών. Η πρόκριση θα κριθεί σε άλλους αγώνες και κυρίως σε εκείνους που είναι προγραμματισμένοι να διεξαχθούν στη Θεσσαλονίκη...
Κατά τη γνώμη μου, ο δικέφαλος του βορρά παρουσιάστηκε κατώτερος των περιστάσεων. Ναι, οι πρωταθλητές Τουρκίας διαθέτουν ένα τρομερά ποιοτικό ρόστερ, ωστόσο τους λείπει η προπονητική κατεύθυνση κι η τακτική ισορροπία. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου είχε διαβάσει εξαιρετικά τις αδυναμίες του αντιπάλου και μέσω εναλλαγών θέσεων των Ζίβκοβιτς, Τάισον και Κωνσταντέλια και με παροδική μετακίνηση του τελευταίου στην καρδιά της αντίπαλης άμυνας, προσπάθησε να δημιουργήσει επικίνδυνες επιθετικές καταστάσεις. Φυσικά, για ακόμα μία φορά οι καλύτερες στιγμές για τον Π.Α.Ο.Κ. προέκυψαν μέσω των αγαπημένων του άμεσων επιθέσεων κι όχι σε σετ καταστάσεις όπου είδαμε κυρίως τον Οζντόεφ να κινείται κάθετα προς τη μπροστινή ζώνη, ώστε να προκύψουν υπεραριθμίες στα πλάγια ή τον άξονα...
Με την είσοδο του θετικού Καμαρά αντί του Σβαμπ ο Ρουμάνος τεχνικός θέλησε να αυξήσει τα επίπεδα αθλητικότητας και δύναμης των ασπρόμαυρων. Σε φάση άμυνας η ελληνική ομάδα παρατάχθηκε με 4-4-2, το οποίο περιλάμβανε "man to man" μαρκάρισμα στους αντίστοιχους παίκτες των γηπεδούχων. Η πίεση δεν ξεκινούσε πάντα ψηλά, ενώ δεν υπήρχε πρόβλημα να εφαρμοστεί μία πιο παθητική προσέγγιση και μία χαμηλότερη τοποθέτηση στο γήπεδο. Όπως είχαμε τονίσει στο scouting report του, ο Κόλεϊ μπορεί να προσφέρει πολλά εντός ενός τέτοιου τακτικού πλαισίου κι αυτό αποδείχθηκε χθες...
Ο Π.Α.Ο.Κ. δεν πρέπει να είναι ευχαριστημένος από την εμφάνισή του, διότι έμεινε ζωντανός στη διεκδίκηση του βαθμού μέχρι το φινάλε κυρίως λόγω της αστοχίας της Γαλατάσαράι. Παρότι ο Λουτσέσκου ήταν καλά προετοιμασμένος και πολλά από τα σχέδιά του απέδωσαν καρπούς (ο Κωνσταντέλιας προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στους Τούρκους παίζοντας ψηλότερα), οι Θεσσαλονικείς φάνηκαν πολύ υποδεέστεροι. Ο λόγος έχει να κάνει με την ατομική ποιότητα των δύο ρόστερ. Το περσινό σπουδαίο σύνολο κατάφερε να λειτουργήσει εξαιρετικά για τα ελληνικά δεδομένα, ωστόσο αποτελείται από πολλούς παίκτες που είναι δύσκολο να πρωταγωνιστήσουν απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους. Τρομερή μεταγραφική ενίσχυση δεν ακολούθησε, σημαντικά "εργαλεία" όπως ο Κουλιεράκης κι ο Μεϊτέ αποχώρησαν ή απουσιάζουν (βλ. Τόμας), συνεπώς πιθανότατα θα επαναληφθούν βραδιές σαν τις χθεσινές. Σε τέτοιες στιγμές πιθανότατα κάποια ή κάποιες μεταβολές-προσαρμογές του βασικού πλάνου να αποδεικνύονταν ευεργετικές, όμως κανένας δε μπορεί να "κατηγορήσει" τον Λουτσέσκου για την επιμονή του στη συνταγή της επιτυχίας...
Η περίπτωση του Παβλένκα
Εξαιτίας του τραυματισμού του νεοαποκτηθέντα Τσιφτσή, οι πρωταθλητές Ελλάδας αποφάσισαν να προχωρήσουν σε απόκτηση τερματοφύλακα. Οι λύσεις από την αγορά των ελεύθερων ήταν περιορισμένες, ωστόσο εντοπίστηκε μία επιλογή που υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετική. Ο λόγος για τον Γίρι Παβλένκα, ο οποίος μετά από μία επταετία άφησε τη Βέρντερ Βρέμης και τη Γερμανία με σκοπό να ανακτήσει την παλιά του φόρμα...
Ο Παβλένκα γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1992 στο Χλούτσιν της τότε Τσεχοσλοβακίας. Αφού πέρασε από τις ακαδημίες της Σόκολ Χατ, εντάχθηκε σε εκείνες του μεγαλύτερου συλλόγου της γενέτειράς του. Το 2008 πραγματοποίησε το πρώτο σπουδαίο βήμα της καριέρας του, καθώς συμφώνησε να μετακομίσει στα τμήματα υποδομής της Μπάνικ Οστράβα. Από την άνοιξη του 2013 άρχισε να γίνεται μέλος της αντρικής ομάδας (νωρίτερα είχε δοθεί δανεικός στη Χλούτσιν) και μάλιστα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Λίγο μετά την έναρξη της επόμενης σεζόν χρίστηκε βασικός τερματοφύλακας κι από τότε δεν έχασε τη θέση του. Προσέλκυσε άμεσα τα βλέμματα των μεγάλων συλλόγων της Τσεχίας και τον Ιανουάριο του 2016 πωλήθηκε στη Σλάβια Πράγας έναντι 400.000 ευρώ. Όντας εξαιρετικός στην πορεία μέχρι την κατάκτηση του πρωταθλήματος του 2017, δε γινόταν να μη μπει στο μπλοκάκι ομάδων από τα κορυφαία πρωταθλήματα. Τα πανηγύρια για την κούπα συνδυάστηκαν με μεταγραφή του στη Βέρντερ Βρέμης, η οποία δε δίστασε να δαπανήσει 3.000.000 ευρώ για την αγορά του! Για έξι χρόνια αποτελούσε έναν εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων της Bundesliga, ωστόσο πέρσι δεν ξεκίνησε καλά και στη συνέχεια υπέστη μερικούς τραυματισμούς. Έχασε τη θέση του και το συμβόλαιό του δεν ανανεώθηκε για δεύτερη φορά. Έχει αγωνιστεί 21 φορές με την Εθνική Τσεχίας, όμως έχει να κληθεί από τον περασμένο Οκτώβρη επειδή δεν είχε λεπτά συμμετοχής στα πόδια του...
Ο 32χρονος κίπερ έχει ύψος 1,96 μέτρα. Αν και πρόκειται για ένα αρκετά ψηλό κορμί, η ευκινησία και τα ρεφλέξ του ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικά. Η καλή πλευρά του ήταν ανέκαθεν η δεξιά, καθώς ποτέ δε μπόρεσε να τελειοποιήσει τις αντιδράσεις του με το αριστερό χέρι. Όλα αυτά τα χρόνια θεωρούταν τερματοφύλακας "γραμμής". Τι εννοούμε με το συγκεκριμένο όρο; Τα αντανακλαστικά του έπαιρναν ανώτερο βαθμό όταν επέλεγε να αποκρούσει κοντά ή πάνω στη γραμμή της εστίας του κι όχι στις περιπτώσεις που έπρεπε να απομακρυνθεί κάποια μέτρα από αυτήν. Γενικότερα, πάντα συναντούσε δυσκολίες στον τομέα των εξόδων. Ήταν καλύτερος από τον Κοτάρσκι, ωστόσο ποτέ δε μπόρεσε να μεταφέρει απόλυτη εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Η επιβολή του στο χώρο δεν ήταν ανάλογη της ποιότητας και του μεγέθους του, με συνέπεια να μείνει στάσιμος εδώ. Πάντως, στα καλά χρόνια της καριέρας του, μετέδιδε ηρεμία και ψυχραιμία στην ομάδα του, ειδικά όταν είχε τη μπάλα στην κατοχή του. Ο έμπειρος άσος διαθέτει εξαιρετικά χτυπήματα και με τα δύο πόδια (είναι δεξιοπόδαρος)...
Όταν το ημερολόγιο γράφει 27 Σεπτεμβρίου κι η μόνη σου επιλογή είναι η αγορά των ελεύθερων, τότε πιθανότατα είσαι αναγκασμένος να πάρεις κάποιο ρίσκο. Ο Π.Α.Ο.Κ. βρέθηκε σε δύσκολη θέση, όμως για τα δεδομένα της εποχής κατάφερε να βρει έναν τερματοφύλακα που μέχρι πριν 1-1,5 χρόνο συγκαταλεγόταν στους πιο σταθερούς ενός πρωταθλήματος σαν το γερμανικό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία για την ποιότητα του Παβλένκα, ωστόσο είναι δεδομένο πως δεν έχει ρυθμό και θα δυσκολευτεί πολύ να τον ανακτήσει, έχοντας έναν τερματοφύλακα σαν τον Κοτάρσκι μπροστά του. Επειδή πρόκειται για απόλυτο επαγγελματία, θεωρώ ότι θα τα δώσει όλα για να αντιστρέψει την κατάσταση και καλό θα ήταν ο Λουτσέσκου να του δώσει μερικές ευκαιρίες. Αν το τεχνικό σταφ κατορθώσει να τον επαναφέρει κοντά στα στάνταρ του, τότε οι πρωταθλητές Ελλάδας θα έχουν το καλύτερο δίδυμο γκολκίπερ στην Ελλάδα...
Τι είδαμε στη Λιόν...
Στη Γαλλία ο κόουτς Μεντιλίμπαρ αποφάσισε να παρατάξει τον Ολυμπιακό με ακόμα μεγαλύτερους αμυντικούς προσανατολισμούς από όσο μας έχει συνηθίσει. Επέλεξε το 5-3-2, προκειμένου να χρησιμοποιήσει με τον πιο ασφαλή τρόπο δύο επιθετικούς, γνωρίζοντας ότι η Λιόν αντιμετωπίζει προβλήματα στην άμυνα. Όπως συνέβαινε και πέρσι είδαμε ξανά μεικτές προσεγγίσεις στον τομέα του pressing, όπου όταν ενεργοποιούνταν, τα δύο "8άρια" μπροστά από τον Γκαρθία (ήταν ο αμυντικός μέσος) πήγαιναν στα αντίστοιχα ακραία μπακ των γηπεδούχων ανάλογα με την πλευρά που βρισκόταν η μπάλα...
Η ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να ελέγξει το ρυθμό κι ουσιαστικά δε μπόρεσε σε κανένα σημείο να παράγει ρήγματα μέσω των τακτικών επιλογών που ακολουθούσε. Ελ Κααμπί και Γιάρεμτσουκ δεν αποτελούν φορ που μπορούν να δημιουργήσουν εκτός περιοχής, ούτε διαθέτουν τεχνική κατάρτιση που θα τους "επιτρέψει" να προκαλέσουν φάση με ατομική ενέργεια. Αμφότεροι νιώθουν καλύτερα εντός "κουτιού" και περιμένουν ανάλογες τροφοδοτήσεις για να γίνουν απειλητικοί. Ο Ολυμπιακός έχει έλλειψη από πολλούς ποιοτικούς εξτρέμ κι επιτελικούς μέσους, από τη χθεσινοβραδινή βασική ενδεκάδα απουσίαζαν κι όσοι θα μπορούσαν να θεωρηθούν τέτοιοι, οπότε το βάρος έπεσε στα ακραία μπακ. Όπως καταλαβαίνετε, ακόμα κι απέναντι σε αυτήν τη Λιόν, είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρεις περιμένοντας ασίστς μόνο από τον Ροντινέι και τον Ορτέγα...
Η επιθετική εικόνα των κατόχων του Conference League άλλαξε μετά την είσοδο των Κωστούλα-Γουίλιαν, αφού αμφότεροι είναι καλοί χειριστές της μπάλας κι έχουν την ικανότητα να λειτουργήσουν στο χώρο μεταξύ των κεντρικών χαφ και του φορ. Βέβαια, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, η έλλειψη συγκεκριμένου επιθετικού πλάνου σε φάση κατοχής δεν ήταν έκπληξη, διότι ο Ολυμπιακός επί Μεντιλίμπαρ ποτέ δεν ήταν ελκυστικός σε αυτό το κομμάτι. Η παραγωγή του ανέκαθεν στηριζόταν στις ατομικές ενέργειες των μεσοεπιθετικών, στις άμεσες απειλές που προέκυπταν από το εξαιρετικό pressing ψηλά και φυσικά στις στημένες φάσεις. Το παράδοξο νέο της βραδιάς αφορούσε την κακή αμυντική λειτουργία. Αποδείχθηκε πως δεν υπήρχε κάποιο ιδιαίτερο αμυντικό πλάνο στις σετ καταστάσεις, με συνέπεια η Λιόν να κάνει ό,τι θέλει με τη μπάλα στα πόδια και το βάρος να πέφτει στους τρεις κεντρικούς αμυντικούς και τον Τζολάκη...
Όπως ήταν αναμενόμενο, η φιλοσοφία του Μεντιλίμπαρ αρχίζει να μη γίνεται αποδεκτή από την πλειονότητα του κόσμου. Ναι, η μη παραμονή παικτών όπως ο Φορτούνης, ο Ποντένσε κι ο Όρτα έχουν παίξει σημαντικό ρόλο για την κακή ερυθρόλευκη εικόνα, ωστόσο το γενικότερο πλάνο δεν άλλαξε. Ο τρόπος παιχνιδιού του Ολυμπιακού παραμένει ίδιος με πέρσι, απλά στο επιθετικό σκέλος ακόμα δεν έχουν προκύψει ισάξιοι αντικαταστάτες των σημαντικών παικτών που αποχώρησαν. Να μην έχετε καμία αμφιβολία ότι και τα βαριά όπλα να παρέμεναν, οι ερυθρόλευκοι θα είχαν ακριβώς την ίδια ταυτότητα, όμως το ατομικό ταλέντο των δημιουργών του θα τους "ξελάσπωνε" σε αρκετά ματς...
Με το συγκεκριμένο πρόβλημα να διογκώνεται σχεδόν με την έναρξη της σεζόν, οι ιθύνοντες των Πειραιωτών ψάχτηκαν για νέα προσθήκη από την αγορά των ελεύθερων. Η επιλογή τους ακούει στο όνομα "Γιουσούφ Γιαζίτσι", ο οποίος δεν είχε βρει ομάδα μετά την περσινή καλή σεζόν του στη Λιλ. Πάμε να δούμε το scouting report του...
Βλέποντας ότι πλέον υπολογιζόταν κυρίως ως εναλλακτική λύση, τον Ιανουάριο του 2022 αποφάσισε να πάει ως δανεικός στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας (προσέφερε "ενοίκιο" ύψους 350.000 ευρώ στους Γάλλους/νωρίτερα είχε κατακτήσει και το Σούπερ Καπ απέναντι στην Παρί). Οι εμφανίσεις του εκεί ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητικές, ωστόσο η επιστροφή του συνδυάστηκε με νέο δανεισμό, αυτήν τη φορά στην αγαπημένη του Τράμπζονσπορ (έδωσε 500.000 ευρώ για την παραχώρησή του). Η νέα εμπειρία του στο club της Τραπεζούντας δεν κύλησε όπως θα περίμενε, καθώς αντιμετώπισε κάμποσα προβλήματα τραυματισμών. Επέστρεψε στη Λιλ για το τελευταίο έτος του συμβολαίου του κι ενώ όλα έδειχναν πως δε θα έβρισκε θέση στα πλάνα του Φονσέκα, εκείνος τον υπολόγιζε κανονικά! Μάλιστα, χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές ως βασικός, έχοντας ένα ρόλο "πολυεργαλείου". Είναι διεθνής με όλα τα κλιμάκια της Εθνικής Τουρκίας, έχει φορέσει 45 φορές (με 3 γκολ κι 7 ασίστς) τη φανέλα των αντρών κι έχει συμμετάσχει στα δύο τελευταία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα...
Ο Γιαζίτσι έχει γνωρίσει σημαντικές συναισθηματικές μεταπτώσεις στην καριέρα του. Καταγράφοντας εξαιρετικές εμφανίσεις στα πρώτα του βήματα, θεωρούνταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης. Πήρε μεταγραφή για ένα σύλλογο όπως η Λιλ, όμως η συνεχόμενη άνοδός του τερματίστηκε εξαιτίας του σοβαρού τραυματισμού του στο γόνατο. Δεν το έβαλε κάτω και διαχειρίστηκε πανέξυπνα τα νέα δεδομένα του κορμιού του. Μετατράπηκε σε "παίκτη ομάδας" κι η νοοτροπία του έγινε περισσότερο ώριμη. Πλέον, του αρέσει να λειτουργεί ως "εργάτης πολυτελείας" κι αυτό είναι κάτι που ελκύει όλους τους προπονητές. Θα δώσει τα πάντα για το καλό του συνόλου και δε θα διστάσει να παραμερίσει προσωπικές προτιμήσεις σχετικά με την αξιοποίησή του. Θα προσαρμοστεί γρήγορα στο νέο περιβάλλον του και θα αποτελέσει ευχάριστη και σοβαρή παρουσία στα ερυθρόλευκα αποδυτήρια...
Η επισημοποίηση της συμφωνίας του με τον Ολυμπιακό ήταν αναμενόμενο ότι θα συνδυαστεί με ποικίλες αναλύσεις των θέσεων που καλύπτει, επειδή έχει χρησιμοποιηθεί παντού από τη μέση και μπροστά. Κατά τη γνώμη μου, ο διεθνής Τούρκος αποδίδει καλύτερα ως κεντρικός χαφ, όμως κάλλιστα μπορεί να παίξει και δεξιά αν ο κύριος στόχος της ομάδας του είναι η τακτική ισορροπία κι όχι το ποδόσφαιρο κατοχής. Σε ένα επιθετικογενές σύνολο θα τον έβλεπα "μέσα-δεξιά" σε τριάδα μέσων. Τακτικά είναι καταπληκτικός για τα ελληνικά δεδομένα, καθώς ξέρει να τοποθετείται άριστα στο χώρο τόσο σε φάση ανάπτυξης, όσο κι άμυνας. Είναι πανέξυπνος και παράλληλα διαθέτει και "πονηράδα" όποτε χρειάζεται. Πλέον, δεν επιδιώκει τους... ηγετικούς ρόλους, ωστόσο δε θα κρυφτεί εντός γηπέδου και θα αναζητήσει τις πρωτοβουλίες...
Πριν μπούμε σε λεπτομέρειες του αγωνιστικού "πακέτου" του, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Ο Γιαζίτσι δεν ανήκει στην κατηγορία των μέσων που θεωρούνται "αυτόνομοι" δημιουργικοί πόλοι. Τι σημαίνει αυτό; Μην περιμένετε να δείτε έναν παίκτη που θα μοιράζει κάθετες και θα έχει ρόλο "playmaker", όπως περίπου ήταν ο Όρτα. Τα χαρακτηριστικά του είναι διαφορετικά κι οι τομείς που μπορεί να συνεισφέρει συγκεκριμένοι...
Αρχικά, διαθέτει πολύ καλές και ψύχραιμες υποδοχές της μπάλας. Έχει το σώμα και τον όγκο να αντέξει υπό πίεση σε κλειστούς χώρους, ωστόσο εντός τέτοιου πλαισίου μην περιμένετε να δείτε πολλές πετυχημένες ατομικές ενέργειες εκ μέρους του. Δεν πηγαίνει συνεχώς σε "1vs1" καταστάσεις, διότι η ντρίμπλα δεν είναι το δυνατό του στοιχείο. Παρόλα αυτά, διαθέτει ικανοποιητικές επαφές και κυρίως τη γνώση του πότε πρέπει να ντριμπλάρει. Όταν προχωρά σε τέτοιου είδους επιλογές, τα πηγαίνει καλύτερα σε φάσεις που βρίσκεται δεξιά και συγκλίνει προς τον άξονα, γιατί έτσι εκμεταλλεύεται το "καλό" πόδι του που είναι το αριστερό. Επειδή δεν είναι ιδιαίτερα ταχυδυναμικός, η ντρίμπλα του στηρίζεται κυρίως στην ποιότητα των επαφών και στον τρόπο που προστατεύει τη μπάλα με το σώμα του...
Συνήθως του αρέσει να παίζει απλά, άμεσα και χαμηλά. Μάλιστα, πολλές φορές θα τον δείτε να πασάρει με τη μία. Πρωτίστως επιδιώκει να αποφεύγει τα λάθη κι όχι να παράγει καίριες μεταβιβάσεις. Στην κυκλοφορία της μπάλας συνεισφέρει κυρίως μέσω των καλών υποδοχών του, των έγκαιρων κι ορθών κινήσεών τους στους ελεύθερους χώρους και των "safe" εναλλαγών του και λιγότερο με κάθετες, διαγώνιες ή μακρινές προωθημένες μεταβιβάσεις. Αποτελεί καλό στήριγμα για την ανάπτυξη συνεργασιών, είναι ομαδικός, έχει την ποιότητα να παράξει κι ορισμένες πάσες-κλειδιά, όμως δεν είναι οργανωτής από τον άξονα...
Ένα από τα κύρια προσόντα του Γιαζίτσι έχει να κάνει με τα εξαιρετικά χτυπήματα της μπάλας που διαθέτει. Έχει ενδιαφέροντα τελειώματα με το αριστερό, το οποίο παράγει πολύ καλές εκτελέσεις στημένων φάσεων κι επικίνδυνες σέντρες. Χρησιμοποιεί ενός είδους εσωτερικό φάλτσο με έντονο το στοιχείο της δύναμης, που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί από την αντίπαλη άμυνα. Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα αλτικός, αλλά βλέποντας τον κόσμο από τα 184 εκατοστά, δεν αποτελεί αμελητέα οντότητα στις εναέριες μονομαχίες...
Όταν βρίσκεται σε φουλ δράση, η φυσική του κατάσταση είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Πέρσι δεν είχε κανένα πρόβλημα να αντέξει στο γρήγορο ρυθμό του γαλλικού πρωταθλήματος, όμως άπαντες πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν δύο παράγοντες: Πρώτον, προέρχεται από μακρά απουσία από τις προπονήσεις και δεύτερον, ο οργανισμός του "βγάζει" ανά καιρούς μυϊκά προβλήματα στα πόδια ή τη μέση. Επειδή έχει ένα αξιοσημείωτο ιστορικό τραυματισμών και δεν προπονούταν εδώ και μήνες, καταλαβαίνετε ότι θα χρειαστεί τεράστια προσοχή ο τρόπος εκγύμνασής του το επόμενο διάστημα. Πλέον, δεν είναι τόσο αθλητικός, γρήγορος κι ευκίνητος, ωστόσο εξακολουθεί να παραμένει δυνατός κι ανθεκτικός στις επαφές...
Αμυντικά πάντα προσπαθεί να παρουσιάζεται συνεπής. Δεν αποτελεί ατομική "πηγή" έντασης κι ενέργειας στο γήπεδο, όμως είναι μαχητικός, του αρέσει να πρεσάρει και δε διστάζει να μαρκάρει επιθετικά όποτε χρειάζεται. Προκαλεί λάθη των αντιπάλων όχι με άμεσα κλεψίματα, αλλά με το να καταφέρνει να τους οδηγεί σε άστοχες μεταβιβάσεις...
Εφόσον ο Γιαζίτσι καταφέρει να ανακτήσει το ρυθμό και τις δυνάμεις του, θα αποτελέσει ένα σημαντικό γρανάζι στα χέρια του Μεντιλίμπαρ. Αποτελεί χαφ που ταιριάζει ξεκάθαρα στον τρόπο παιχνιδιού του Βάσκου τεχνικού, καθώς είναι καλός τακτικά, του αρέσει να συνεισφέρει αμυντικά και στην επίθεση διαθέτει άμεσες επιλογές. Επίσης, πρεσάρει αξιοπρεπώς και ξέρει να κλείνει εξαιρετικά τους χώρους στον άξονα. Το θέμα είναι, ότι ο Ολυμπιακός διέθετε ήδη τέτοιους μέσους στο δυναμικό του κι οι μεγαλύτερες ανάγκες του εντοπίζονταν στο κομμάτι της δημιουργίας. Ο διεθνής Τούρκος δε μπορεί να αναπληρώσει σημαντικά το κενό που άφησαν οι αποχωρήσεις των Όρτα-Φορτούνη, οπότε στα δικά μου μάτια οι κάτοχοι του Conference League χρειάζονταν κάτι διαφορετικό ειδικά μετά την προσθήκη του Ολιβέιρα...
Συμπερασματικά, ο Γιαζίτσι πράγματι ταιριάζει στο στυλ παιχνιδιού του Μεντιλίμπαρ, ωστόσο δεν είναι "playmaker" από τον άξονα, ούτε φυσικά εξτρέμ με έμφαση στο "1vs1". Φυσικά και διαθέτει ποιότητα και καλά χτυπήματα με το αριστερό, εννοείται πως έχει χρησιμοποιηθεί τόσο στα άκρα, όσο κι ως επιτελικός μέσος, αλλά οι ερυθρόλευκοι είχαν ανάγκη από κάτι πιο... γλυκό ποδοσφαιρικά. Ο προπονητής του επιλέγει τέτοιους παίκτες κυρίως για τα πλάγια, συνεπώς δε μου φάνηκε καθόλου περίεργο που αρχικά έγινε προσπάθεια για τον Ουνάς...