Ο Jimmy Jump συνεχίζει τις τακτικές αναλύσεις των ιδεών του Κλοντ Μακελελέ και σχολιάζει όλα όσα είδαμε απέναντι στο Λεβαδειακό...
Για μία ακόμα αγωνιστική της φετινής Super League 1 ο Αστέρας Τρίπολης έμεινε μακριά από τη χαρά της νίκης. Οι Αρκάδες εξακολουθούν να μην εκμεταλλεύονται το σπίτι τους κι απέναντι στο Λεβαδειακό συνέχισαν το αρνητικό σερί μη εντός έδρας επικράτησης που ξεκίνησε από τον περσινό χειμώνα! Ο Λεβαδειακός του -πάντα- διαβασμένου Παπαδόπουλου πήρε το βαθμό της ισοπαλίας κι έκανε δυσκολότερο το έργο του Κλοντ Μακελελέ ενόψει της συνέχειας...
Όπως κάναμε και την προηγούμενη εβδομάδα, θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε το τακτικό σκέλος από τη χθεσινοβραδινή εμφάνιση του Αστέρα. Για πάμε να ξεκινήσουμε...
Ο Μακελελέ επιφύλασσε τρεις αλλαγές στη βασική ενδεκάδα σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στον Παναιτωλικό. Ο Αλάγκμπε πήρε τη θέση του Καστάνιο, ο Άλβαρες εκείνη του Μπαρτόλο (αριστερός εξτρέμ "βαφτίστηκε" ο Χουχούμης) κι ο Άλχο αντικατέστησε τον τιμωρημένο Τριανταφυλλόπουλο στο δεξί άκρο της άμυνας. Στις σετ επιθετικές καταστάσεις είδαμε ορισμένες κοινές διατάξεις με την αναμέτρηση του Αγρινίου, οι οποίες ήταν οι εξής:
α) 2-4-4
Γιαμπλόνσκι και Μουνιόθ έφτιαχναν μαζί με τους Αλάγκμπε και Ντέλι ένα "τετράγωνο" στον άξονα. Ο Άλχο έμενε συχνά (όχι πάντα) πιο χαμηλά από τον Άλβαρες (αμφότεροι βρίσκονταν αρχικά στην ίδια ευθεία με τα δύο κεντρικά χαφ), ο Κρέσπι πήγαινε δίπλα στον Άνταμ, ο Καλτσάς έδινε "πλάτος" δεξιά στο ίδιο ύψος, ενώ ο Χουχούμης έκανε το ίδιο από τα αριστερά...
β) 3-4-2-1
Επιλογή που μοιάζει με τη εκείνη που ακολουθούσε στον Παναθηναϊκό και τώρα στην Εθνική ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο Άλχο ουσιαστικά λειτουργούσε ως τρίτο στόπερ, Καλτσάς και Άλβαρες ανοίγονταν στα πλάγια, οι δύο κεντρικοί χαφ έμεναν στις θέσεις τους κι ο Χουχούμης κινούταν ως δεύτερος επιτελικός μέσος δίπλα στον Κρέσπι...
γ) 3-3-4
Συνήθως ο Γιαμπλόνσκι μετακινούταν ανάμεσα στους κεντρικούς αμυντικούς, ο Μουνιόθ έμενε στην ίδια ευθεία μπροστά του, έχοντας ανοιχτά στο πλάι τους Άλχο-Άλβαρες, ενώ οι τέσσερις προωθημένοι τοποθετούνταν όπως στην πρώτη σετ κατάσταση...
δ) 2-3-2-3
Στη συγκεκριμένη περίσταση ο Μουνιόθ ανέβαινε λίγο ψηλότερα, προκειμένου να έρθει στο πλάι του Κρέσπι. Ο Γιαμπλόνσκι έμενε πίσω κεντρικά, οι εξτρέμ ανοίγονταν στα άκρα κι ο Άνταμ ερχόταν στον άξονα της επίθεσης...
Ποιες ήταν οι διαφορετικές επιθετικές νόρμες σε σχέση με το Αγρίνιο;
α) Η χρησιμοποίηση του Χουχούμη ως αριστερό εξτρέμ στο βασικό σχήμα περιλάμβανε μία προσαρμογή στο 3-4-2-1 που αναλύσαμε παραπάνω. Ο Έλληνας μπακ πήγαινε στην άκρη, ο Κρέσπι κινούταν "μέσα-αριστερά" λειτουργώντας ως βοήθεια κι ο Μουνιόθ ανέβαινε κάθετα "μέσα-δεξιά"...
β) Επειδή υπήρχε ξανά σημαντικό πρόβλημα στη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση, ο Μακελελέ είχε σχεδιάσει αρκετά κατεβάσματα του ποιοτικότερου παίκτη του Κρέσπι, προκειμένου εκείνος να αναλάβει τη μετακίνηση της ανάπτυξης στο τελευταίο τρίτο από το πίσω μέρος του γηπέδου. Για τον ίδιο λόγο είδαμε και τον Μουνιόθ να πηγαίνει στο κάτω δεξιά μέρος (δίπλα στον Αλάγκμπε ουσιαστικά)...
γ) Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Τσέλσι "έπαιξε" πολύ και με τις θέσεις του Άλχο. Ο πρώην μπακ του Βόλου άλλοτε λειτουργούσε ως τρίτο δεξιό στόπερ, άλλες φορές έκανε "underlap" όπου ο Καλτσάς παράλληλα ανοιγόταν στη γραμμή, ενώ τον είδαμε να δοκιμάζει κι "overlaps"...
δ) Με την έναρξη του δεύτερου μέρους, εκτός της εισόδου του Μπαρτόλο, το τεχνικό σταφ των Αρκάδων έδωσε εντολή στον Μουνιόθ να μονιμοποιηθεί ουσιαστικά σε πιο προωθημένες θέσεις, δημιουργώντας ένα "τρίγωνο" στον άξονα με τον Γιαμπλόνσκι ως "6άρι" και τον Κρέσπι "μέσα-αριστερά"...
Αμυντική τακτική
- Το pressing του Αστέρα και πάλι ξεκινούσε στη δεύτερη ζώνη. Μετά το 0-1 του Λεβαδειακού είδαμε να επιχειρείται μία high press προσέγγιση, όπου η παράταξη ήταν και πάλι 4-4-2, με τον Κρέσπι να έρχεται ξανά στο πλάι του Άνταμ...
- Επειδή ο Λεβαδειακός παρατασσόταν και με 3-4-3 σε φάση επίθεσης (ο Τσάπρας γινόταν τρίτο στόπερ από τα δεξιά), κάποιες στιγμές κατά τη διάρκεια του ματς είδαμε τους Κρέσπι, Άνταμ και Καλτσά να πιέζουν σε "man to man" την αμυντική τριπλέτα των φιλοξενούμενων. Ο Κρέσπι πήγαινε αριστερά, ενώ αντίστοιχα ο Άλβαρες μετατρεπόταν σε αριστερό στόπερ κι ο Χουχούμης "μάτσαρε" το δεξιό-μπακ χαφ των αντιπάλων...
- Υπήρχε ξεκάθαρο πρόβλημα να παραχθούν άμεσα κλεψίματα και γρήγορες ανακτήσεις της κατοχής από τα κεντρικά χαφ. Η αδυναμία των Γιαμπλόνσκι-Μουνιόθ να αμυνθούν ψηλά στο γήπεδο και κυρίως η παντελής έλλειψη σκληράδας κι αναχαίτισης από τον άξονα, έδωσαν την ευκαιρία στο Λεβαδειακό να ξεδιπλώσει κάμποσες επιθέσεις στο transition. Αν οι φιλοξενούμενοι διέθεταν μεγαλύτερη ποιότητα, πιθανότατα θα είχαν πετύχει τουλάχιστον ένα τέρμα μέσω τέτοιων καταστάσεων...
Ο Κλοντ Μακελελέ κι οι συνεργάτες του δείχνουν να δουλεύουν αρκετά στο βασικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια η αρκαδική ομάδα. Ποιο είναι αυτό; Η σταθερή παραγωγή συνεργασιών κι επικίνδυνων καταστάσεων μέσω κατοχής της μπάλας απέναντι σε αμυντικογενή σύνολα. Μέχρι τη διακοπή για τις υποχρεώσεις την Εθνικών ομάδων προβλέπω να δουλεύονται κι ορισμένες νέες ιδέες στο επιθετικό σκέλος, ωστόσο από τον επόμενο μήνα πρέπει να γίνει ένα ξεκαθάρισμα και το γκρουπ να δουλέψει πάνω σε συγκεκριμένα κομμάτια...
Είναι ξεκάθαρο, ότι ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Ρεάλ Μαδρίτης δεν είχε καμία ιδέα ούτε για το ρόστερ που θα έπαιρνε στα χέρια του, ούτε φυσικά για το ελληνικό πρωτάθλημα. Επίσης, είναι σαφές ότι το club λειτούργησε τελείως ανορθόδοξα κατά τη διάρκεια της αναζήτησης προπονητή, διότι αρχικά κανένας δεν ήξερε τι είδους φιλοσοφία υποστηρίζει ο Μακελελέ και δευτερευόντως πόσο αυτή ταιριάζει με το υπάρχον δυναμικό. Ο Ράσταβατς στελέχωσε την ομάδα του βασιζόμενος στη δική του φιλοσοφία, η οποία στοχεύει σε διαφορετικές και πιο "παθητικές" προσεγγίσεις των αναμετρήσεων. Αυτοί οι παίκτες μπορούν να παίξουν αυτό το ποδόσφαιρο κι η προσπάθεια μονιμοποίησης άλλης ταυτότητας είναι τεράστιο ρίσκο...
ΥΓ. Για να υπάρξει καλύτερο θέαμα επιθετικά, πρέπει να προκύψουν πολλές αλλαγές κυρίως στον άξονα της μεσαίας γραμμής...
ΥΓ2. Όπως τονίσαμε και πριν λίγες μέρες, η χρησιμοποίηση του Άνταμ σε χώρους μακριά από την περιοχή είναι μία ποδοσφαιρική "αηδία"...