Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τη μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού στο Σ.Ε.Φ., αφήνοντας... πίσω διάφορες υπερεκτιμήσεις της ''μεταφυσικής''!
Το πρώτο αιώνιο ντέρμπι της σεζόν ανήκει στο παρελθόν, με τον Παναθηναϊκό να παίρνει σπουδαία νίκη επί του Ολυμπιακού μετά από ένα παιχνίδι με αρκετές διακυμάνσεις και... μπόλικη αγωνία στο φινάλε. Παρότι και στον... υπογράφοντα του άρθρου αρέσει αρκετά να στέκεται σε παράγοντες που έχουν να κάνουν με πνευματικές αναζητήσεις και... μεταφυσική, σε αυτήν εδώ τη χώρα κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να υπερεκτιμούμε ορισμένα πράγματα. Για παράδειγμα, από χθες δεν έχω σταματήσει να διαβάζω ή να ακούω αναφορές σχετικά με το μέγεθος του τριφυλλιού και τη βαριά φανέλα με τα έξι αστέρια κι ''αναλύσεις'' του ρόλου που ''διαδραμάτισαν'' στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος...
Όλα αυτά πρέπει κάποια στιγμή να ξεπεραστούν ως ένα βαθμό, καθώς ακόμα κι αν δεχθούμε ότι έχουν κάποια επίδραση στις εξελίξεις, για να γίνουν αντιληπτές από τα μέλη μίας ομάδας, χρειάζεται η προσπάθεια κάποιων ατόμων, που θα καταστήσει ως συνείδηση σε όλους το πόσο μοναδικό είναι το να καλύπτεται η καρδιά του από τα ιστορικά εμβλήματα αυτού του τόπου κι ειδικά από εκείνο του κορυφαίου αθλητικού του οργανισμού. Αντί να επικεντρωνόμαστε σε... φανέλες κι ιστορικά επιτεύγματα, καλό θα ήταν να επαινέσουμε τη διαχρονικά πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα στήριξη της μπασκετικής ομάδας του Παναθηναϊκού από τη Θύρα 13 και τον υπόλοιπο κόσμο της, την ψυχολογική βοήθεια που πρόσφεραν σε παίκτες και τεχνικό σταφ ο Δημήτρης Διαμαντίδης κι ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, την αποτελεσματικότητα του τακτικού πλάνου του Δημήτρη Πρίφτη και φυσικά τα πεπραγμένα των παικτών μέσα στον αγωνιστικό χώρο...
Πάμε τώρα να αναλύσουμε ό,τι είδαμε στο αγωνιστικό κομμάτι. Από το πρόσφατο ματς με τη Μπάγερν στο Μόναχο, βλέπουμε τον Παναθηναϊκό να δοκιμάζει μία άμυνα ζώνης ''2-3'', που βάσει του επιθετικού πλάνου του αντιπάλου σταδιακά παίρνει ρόλο ''match up''. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας αμύνθηκαν από το ξεκίνημα με το συγκεκριμένη επιλογή, καθώς με αυτόν τον τρόπο:
1) Μπορούν να υποστηρίξουν για περισσότερη ώρα δίδυμα στα γκαρντς που δεν ταιριάζουν μεταξύ τους είτε εξαιτίας έλλειψης αποτελεσματικότητας και στις δύο πλευρές του παρκέ (π.χ. Μέικον-Νέντοβιτς ή Πέρι-Σαντ Ρος), είτε του ''χαμηλού'' μεγέθους τους (π.χ. Πέρι-Μέικον).
2) ''Κρύβουν'' ως ένα βαθμό την ανικανότητα που έχουν παρουσιάσει μέχρι στιγμής στην προσωπική άμυνα, τις περιστροφές και την αντιμετώπιση των Pick n' Rolls.
Ο κόουτς Πρίφτης δε δοκίμασε μόνο τη συγκεκριμένη διάταξη, αλλά και τη ''3-2'', έχοντας τον Παπαγιάννη στην κορυφή και κυρίως του Παπαπέτρου-Κασελάκη στη βάση, με στόχο να ελέγχουν τις κάθετες κινήσεις τόσο από τον άξονα μετά από ball screen, όσο κι από τη baseline μέσω κοψιμάτων. Ακόμα και στα καλά διαστήματα του Ολυμπιακού, ο ρυθμός ανήκε ξεκάθαρα στους φιλοξενούμενους, οι οποίοι τακτικά επιβλήθηκαν σε όλους τους τομείς χάρη στο πλάνο του προπονητή τους...
''... Στενοχωριέμαι πολύ βλέποντας τον κόουτς να μη μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις, καθώς τον θεωρώ αρκετά ικανό επαγγελματία (καμία σχέση με τον Γιώργο Βόβορα), ωστόσο τώρα θα αποδείξει αν μπορεί να σταθεί αντάξιος των προσδοκιών. Oι επόμενες μέρες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες και καλό θα ήταν να αναπροσαρμόσει άμεσα ορισμένες ιδέες του...''.
Ο Έλληνας τεχνικός έδειξε άριστα αντανακλαστικά, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την πνευματική πίστη που μετέφερε και καλλιέργησε εντός των παικτών του. Η εικόνα του στο Κάουνας πριν από μία εβδομάδα που στεκόταν μπροστά από τον πάγκο ανήμπορος να βοηθήσει την ομάδα του, μοιάζει... μακρινή πλέον, ωστόσο κι ο ίδιος γνωρίζει ότι τα δύσκολα τώρα ξεκινούν. Διαθέτοντας μία πραγματικά ξεχωριστή ικανότητα στον αμυντικό τομέα (σας είχαμε προϊδεάσει από το καλοκαίρι για αυτό), η έμπνευση ενός τρικ σαν αυτό που παρουσιάστηκε την τελευταία εβδομάδα δε μπορεί να αποτελεί κάτι απρόσμενο. Παρόλα αυτά, δεν παύει να είναι κατάσταση που δε γίνεται να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα, επομένως άπαντες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η... επιστροφή στα βασικά κι η ορθή εκτέλεσή τους, είναι ένας αναγκαίος μονόδρομος που θα διασχιστεί αργά ή γρήγορα. Επίσης, ένα πολύ καλό πράσινο νέο είναι η επιλογή (επιτέλους) ενός συγκεκριμένου κορμού κι ο καταμερισμός ρόλων από το τεχνικό σταφ, ακόμα κι αν αυτό συνοδεύεται με τον παραγκωνισμό του Φέρελ...
Όλα αυτά ίσως να μην αποτελούσαν αντικείμενο συζήτησης τούτη την ώρα, αν ο Νεμάνια Νέντοβιτς δεν πραγματοποιούσε μία από τις πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις σε ντέρμπι αιωνίων των τελευταίων ετών. Ο Σέρβος σκόρερ για πρώτη φορά φέτος εμφανίστηκε σε καλή σωματική κατάσταση κι από τη στιγμή που ένιωθε καλά, παράσταση σαν αυτή που μας χάρισε έμοιαζε ως... φυσική εξέλιξη. Το επιθετικό πλάνο του προπονητή του δε στηρίζεται στην ανάπτυξη τρομερά πολυπολικών plays, αλλά κυρίως στις δυνατότητες ικανών γκαρντς στο ''1vs1'' παιχνίδι και την πάσα. Ο MVP του ντέρμπι είναι ορισμός αυτού του παίκτη (όπως κι ο Μέικον) κι όλοι καταλαβαίνουν πόσο κομβικός είναι για την πορεία της ομάδας του. Άλλωστε σε ποια ομάδα Ευρωλίγκας ο υγιής Νέντοβιτς δε θα αποτελούσε ακρογωνιαίο λίθο;
ΥΓ. Η διαιτησία ήταν ΤΡΑΓΙΚΗ κι ευτυχώς δεν επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα. Οι πρώτες... κανονιές επί εποχής Βαγγέλη Λιόλιου έχουν ήδη πέσει κι ελπίζω να αποτελούν απλά... κακά σφυρίγματα των διαιτητών κι όχι η έναρξη μίας μαύρης περιόδου για το ελληνικό μπάσκετ...