Ο Jimmy Jump σχολιάζει το ντέρμπι της Α.Ε.Κ. με τον Ολυμπιακό κι επισημαίνει ξανά το στοιχείο που γέρνει ακόμα μία χρονιά την πλάστιγγα υπέρ των ερυθρόλευκων...
Το μέχρι τώρα πιο πολυαναμενόμενο ντέρμπι της χρονιάς βρήκε θριαμβευτή τον Ολυμπιακό, ο οποίος μετά και την απρόσμενη ήττα του Π.Α.Ο.Κ. στο Περιστέρι από τον ουραγό Ατρόμητο, ξέφυγε από τους διώκτες του και πιστοποίησε για ποιους λόγους θεωρείται ξεκάθαρο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τη φετινή σεζόν. Από την άλλη πλευρά, η Α.Ε.Κ. παρουσιάστηκε ανταγωνιστική και παρουσίασε μία εικόνα που αναλογεί του μεγέθους της μετά από καιρό σε συνάντηση με τους ερυθρόλευκους, ωστόσο δεν κατάφερε να χαρίσει στους φίλους μία νίκη που λησμονείται πολύ καιρό...
Την τακτική προσέγγιση που επιφύλασσαν οι δύο τεχνικοί τη μάθαμε μετά την ισοφάριση των γηπεδούχων στο 15' κι όχι από το ξεκίνημα, αν κι όπως αποδείχθηκε το όμορφο τέρμα του Αγκιμπού με τη ''βοήθεια'' του Σιμόες στο πρώτο λεπτό, δεν άλλαξε πολλά από τα πλάνα των αντιπάλων. Όπως έχουμε τονίσει επανειλημμένα, με την πάροδο των χρόνων ο Πέντρο Μαρτίνς έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύνολο που ανταποκρίνεται σε κάθε αγωνιστική συνθήκη που συναντά σε αυτό το επίπεδο, καθώς οι παίκτες του μπορούν να αποδίδουν ικανοποιητικά τόσο σε καταστάσεις που επιβάλλεται να δημιουργήσουν κόντρα σε οργανωμένη άμυνα, όσο και σε περιπτώσεις που επιθυμούν να κλείσουν τους χώρους προς την εστία τους και να περιμένουν τους αντιπάλους τους. O Ολυμπιακός ''βολεύεται'' όταν δεν έχει τη συντριπτική κατοχή της μπάλας, μιας κι οι πιο σταθεροί μεσοεπιθετικοί του (Αγκιμπού-Μασούρας) είναι εξαιρετικοί στο πρεσάρισμα κι ιδιαίτερα κινητικοί στον ανοιχτό χώρο, διαθέτουν ταχύτητα και τρομερή φυσική κατάσταση κι επιπλέον ακολουθούν πιστά τις εντολές του προπονητή τους, θυσιάζοντας πολλές φορές το ''εγώ'' τους για το ομαδικό καλό. Όπως αποδείχθηκε μετά το πρώτο γκολ του Αραούχο, οι πρωταθλητές δεν είχαν σκοπό να επιβάλλουν το ρυθμό τους στο ντέρμπι, προσπάθησαν να μην επιτρέψουν στην ποιοτική επιθετική γραμμή της Α.Ε.Κ. να βρει τους χώρους να δράσει περιορίζοντας τα κενά έξω από την περιοχή τους και παραμένοντας προσηλωμένοι στις συνεχείς αλλαγές θέσεων των αντίπαλων εξτρέμ με τον επιθετικό άξονα. Η επιλογή του συγκεκριμένου πλάνου σαφώς και δεν είναι κακή ιδέα για οποιοδήποτε προπονητή έχει να αντιμετωπίσει την Ένωση, επειδή αυτήν την περίοδο εκείνη δε μπορεί να αμυνθεί με σταθερότητα και συνέπεια, ειδικά σε καταστάσεις transition...
Ο Ολυμπιακός ήταν από την αρχή το φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου και τα αποτελέσματα αυτού του πρώτου κύκλου του πρωταθλήματος το αποδεικνύουν. Εξαιτίας τη μέχρι στιγμής (;) ελάχιστης συνεισφοράς των εξτρέμ που αποκτήθηκαν και της μη ουσιαστικής αντικατάστασης του Κώστα Φορτούνη μετά το σοβαρό τραυματισμό του, οι πρωταθλητές δίνουν την εντύπωση πως θα έχουν βράδια που θα δυσκολευτούν να διασπάσουν ''σφικτές'' αμυντικές γραμμές. Παρόλα αυτά κι ενώ δεν εντυπωσιάζουν σε καμία περίπτωση (το ίδιο συνέβη και πέρσι σε σχέση με πρόπερσι και πρόπερσι σε σχέση με το 2019, άσχετα αν έχασαν τότε τα πρωτεία από τον αήττητο Π.Α.Ο.Κ.) έχουν υποπέσει μόνο σε μία ''σοβαρή'' γκέλα (0-0 με τον Ατρόμητο στο ''Γεώργιος Καραϊσκάκης'') και... περνούν τις πιστές αποσπώντας συνεχώς αυτό που επιζητούν. Το διάστημα μέχρι τη διακοπή των εορτών θα είναι κρίσιμο, αφού δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τον Ιανουάριο σημαντικό ποσοστό του ρόστερ θα απουσιάσει έχοντας υποχρεώσεις για το Κόπα Άφρικα...
Πρόσφατα είχα τονίσει, ότι το φετινό πρότζεκτ της Α.Ε.Κ. είναι αναμφίβολα το πιο ενδιαφέρον ποδοσφαιρικά από αυτά των ''μεγάλων'' ομάδων της χώρας μας. Η ολική ανοικοδόμηση του καλοκαιριού κι η αδιαμφισβήτητη τόνωση του ποιοτικού στοιχείου στο ρόστερ υποσκίασαν τον αποκλεισμό-ντροπή από τη Βέλεζ στα προκριματικά του Conference League και δημιούργησαν απαιτήσεις άμεσου πρωταθλητισμού, κυρίως λόγω της μεγάλης προσμονής του κόσμου για επιτυχίες. Από αυτή εδώ τη γωνιά έχει αναλυθεί αρκετές φορές η επιλογή ''Μιλόγεβιτς'', όμως ανεξάρτητα από το αν κάποιος έμεινε ικανοποιημένος από όσα πρόλαβε να παρουσιάσει, άπαντες οφείλουν να παραδεχθούν ότι το κιτρινόμαυρο σύνολο έκανε βήματα πίσω μετά την αποχώρησή του, επειδή όλα άρχισαν και πάλι από το μηδέν. Όπως έχω αναφέρει, τη φετινή σεζόν ο οργανισμός δε θα έπρεπε να θεωρεί ως αυτοσκοπό τον πρωταθλητισμό κι άπαντες γύρω από το σταφ και τους παίκτες όφειλαν να τους προστατέψουν και να τους δώσουν όσο χρόνο χρειάζεται, προκειμένου να γίνουν ομάδα με αρχή, μέση και τέλος. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει κι εφόσον η πρώτη θέση απομακρυνθεί κι άλλο, δεν αποκλείω να αρχίσουν κι οι πρώτες μουρμούρες...
Για τη φιλοσοφία και τα ''θέλω'' του Αργύρη Γιαννίκη τα είπαμε πριν από λίγες εβδομάδες. Ένα σχεδόν μήνα μετά την πρόσληψή του, η κατάσταση και τα ερωτήματα γύρω από αυτόν παραμένουν ίδια. Τακτικά τον θεωρώ εξαιρετικά ικανό, πάντα σε ό,τι έχει να κάνει με την ταυτότητα που επιθυμεί να προσδίδει στα σύνολά του. Παρόλα αυτά, θέλω να δω πώς θα αντιδράσει πνευματικά στην πίεση που συνοδεύει ένα τόσο μεγάλο club. Η συγκεκριμένη παράμετρος, μαζί με το είδος ενίσχυσης που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Ιανουάριο (βάζω στοίχημα, πως αν ήταν στο χέρι του θα έπαιρνε δύο κεντρικά χαφ με ενέργεια κι ένταση) θα κρίνουν την πορεία του στον κιτρινόμαυρο πάγκο και την τύχη ενός στοιχήματος, το οποίο επιμένω ότι είναι σημαντικό να κερδηθεί γενικότερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο...
Ο Γάλλλος συγγραφές του 17ου αιώνα, Ζαν Λα Φοντέν είχε αναφέρει κάποτε: ''Δεν έχει νόημα να επείγεσαι. Το σημαντικό είναι να προλαβαίνεις''. Αυτά τα λόγια θα μπορούσαν να δείξουν το δρόμο στην Α.Ε.Κ. και να την καταστήσουν έτοιμη πνευματικά να διαχειριστεί το άμεσο μέλλον της, με φόντο τη δημιουργία μίας ανταγωνιστικής ομάδας την ερχόμενη σεζόν. Το κίνητρο της εισόδου στο νέο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας είναι σίγουρο τεράστιο, ωστόσο μετά την απίστευτη κατρακύλα της περσινής σεζόν, η ολική ανοικοδόμηση κι η σταδιακή δημιουργία ενός ποιοτικού συνόλου θα ήταν έτσι κι αλλιώς απαίτηση του κιτρινόμαυρου κόσμου. Ψυχραιμία, σύνεση και ποδοσφαιρική λογική χρειάζεται κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους...
ΥΓ. Ο Πέτρος Μάνταλος έχει αδικηθεί από την πλειονότητα του κόσμου της Α.Ε.Κ. και με τις φετινές εμφανίσεις του, φυσικά και δικαιούται να ξεκινά βασικός. Παρόλα αυτά, από την ημέρα που ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Νόρντιν Άμραμπατ κι ειδικά από τη στιγμή που αποκτήθηκε ο Στίβεν Τσούμπερ κι ανέλαβε ο Αργύρης Γιαννίκης (του αρέσουν συστήματα με δύο επιθετικούς), δε θα σταματήσω να υποστηρίζω ότι η χρησιμοποίηση του Μαροκινού πίσω από τον Αραούχο θα ήταν ήταν κατάλληλη επιλογή, προκειμένου να προσφέρει τα μέγιστα των τωρινών δυνατοτήτων του...
ΥΓ2. Ο Ολυμπιακός έχει πραγματοποιήσει τα καλύτερα φετινά του παιχνίδια, όταν στον άξονα βρίσκεται ένας εκ των Εμβιλά-Μπουχαλάκη, ο Καμαρά κι ο Αγκιμπού. Ο Γάλλος δεν έχει πιάσει τα στάνταρ απόδοσης της περσινής σεζόν, επομένως σε σημαντικούς αγώνες δε μπορεί να λείπει η ενέργεια κι ένταση των δύο Αφρικανών...