Έστω και την ύστατη ώρα, ο Παναθηναϊκός ενίσχυσε τη μεσαία του γραμμή με τα δανεισμό του Μίγιατ Γκατσίνοβιτς από τη Χόφενχαϊμ! Η στήλη ''Analysis Portal'' καταγράφει λεπτομερώς τις αγωνιστικές πτυχές του Σέρβου και λύνει τις απορίες σχετικά με την καταλληλότητα της επιλογής του...
Το φετινό μεταγραφικό παζάρι του Ιανουαρίου δεν επιφύλασσε... μπόλικες ανατροπές κι όπως αναμενόταν, οι ''μεγάλοι'' του ελληνικού πρωταθλήματος κινήθηκαν σε ρηχά νερά. Αν κι άπαντες αναγνωρίζουν τη σημαντική ποιοτική απόσταση που τον χαρακτηρίζει από τους ανταγωνιστές του, ο Παναθηναϊκός δεν προχώρησε σε όσες προσθήκες χρειαζόταν ούτε τον Ιανουάριο (το ίδιο συνέβη και το καλοκαίρι), εξαιτίας κυρίως την ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ οργανωτικού πλαισίου που υπάρχει γύρω από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Τα παπαγαλάκια της πράσινης διοίκησης έχουν τρελάνει τον κόσμο του συλλόγου με αναφορές περί υπερβολικής ανάλυσης των προτεινόμενων παικτών από τον έμπειρο κόουτς, ωστόσο το πρόβλημα δε συναντάται σε αυτόν τον τομέα. Θυμηθείτε τι γράφαμε πριν από λίγους μήνες:
Νομίζω, ότι όλοι καταλαβαίνουμε ποια είναι αλήθεια. Εκτός των 4-5 ποιοτικών μεταγραφών που χρειάζεται, ο Παναθηναϊκός είναι αναγκαίο να οργανωθεί σε επαγγελματικά πρότυπα και να προσλάβει έναν ΚΑΝΟΝΙΚΟ τεχνικό διευθυντή, ΙΚΑΝΟ τμήμα σκάουτινγκ κι άτομα που θα τον θωρακίσουν εκτός των τεσσάρων γραμμών. Όλα τα άλλα είναι αστειότητες κι επικροτούνται από γελοία κι άσχετα τυπάκια, που ΒΡΩΜΙΖΟΥΝ το χώρο της δημοσιογραφίας. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο... Πάμε να τα πούμε τώρα για τον Γκατσίνοβιτς κι αν χρειαστεί θα επανέλθουμε στο μέλλον...
Ο Γκατσίνοβιτς γεννήθηκε στο Νόβι Σαντ στις 8 Φεβρουαρίου του 1995, με τον πατέρα του να ήταν τότε ποδοσφαιριστής και σήμερα προπονητής (η οικογένειά του είναι από το Τρέμπινιε της Βοσνίας Ερζεγοβίνης). Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στη Λέοταρ, πριν ενταχθεί στην ακαδημία της Βοϊβοντίνα. Έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 19 Μαρτίου του 2013 (στις 18 Μαΐου σημείωσε το πρώτο του γκολ). Σταδιακά κέρδισε θέση βασικού, το 2014 κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας, στις αρχές του 2015 έγινε αρχηγός και λίγους μήνες αργότερα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του με έντεκα γκολ, παίζοντας ως επί το πλείστον ως αριστερός εξτρέμ! Μέσω του Απόλλωνα Λεμεσσού (αποκτήθηκε με συνιδιοκτησία λόγω F.F.P. έναντι 1,25 εκ. ευρώ) το καλοκαίρι εκείνου του έτους υπέγραψε στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης, η οποία έμελλε να τον αναδείξει, αφού μαζί της κατέκτησε ένα γερμανικό Κύπελλο (επί της Μπάγερν, με τον Σέρβο να σκοράρει στο φινάλε) κι έφτασε ως τα ημιτελικά του Europa League. Έχοντας ήδη γίνει και μέλος της Εθνικής ομάδας της πατρίδας του (βρέθηκε στην προεπιλογή της αποστολής για το Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018-στα 16 του είχε φορέσει και τη φανέλα της Βοσνίας, αλλά στη συνέχεια επέλεξε τους πλάβι) κι αποτελώντας στέλεχος της U19 και της U20 που κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο Γκατσίνοβιτς προσέλκυσε το ενδιαφέρον top ευρωπαϊκών συλλόγων, όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Ζοσέ Μουρίνιο...
Οι τραυματισμοί στον αχίλλειο και τους προσαγωγούς μπορεί να μην τον άφησαν εκτός δράσης για πολύ καιρό, όμως σίγουρα έκοψαν τη... φόρα του. Μέσα σε όλα ήρθε κι ο κορωνοϊός, με συνέπεια η σεζόν 2019-20 να τον βρίσκει στάσιμο και το deal ανταλλαγής του με τον Στίβεν Τσούμπερ (!) να κρίνεται ικανοποιητικό τόσο από την Άιντραχτ, όσο κι από τη Χόφενχαϊμ. Ο Σεμπάστιαν Χένες επιθυμούσε διακαώς την απόκτησή του, ωστόσο ελάχιστες φορές τον δοκίμασε στον άξονα, ενώ και στα πλάγια τον τοποθετούσε δεξιά κι όχι αριστερά όπου εντυπωσίαζε στη Βοϊβοντίνα. Φέτος χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, παρότι άπαντες παραδέχονταν ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό ποδοσφαιριστή, ο οποίος απλά δεν ταίριαζε με τη φιλοσοφία του προπονητή του, ούτε όταν αυτός μετέτρεψε το 4-4-1-1 σε 3-4-1-2...
Αρχικά, πρόκειται για έναν ιδιαίτερα παθιασμένο χαρακτήρα, που εντός αγωνιστικού χώρου δίνει το... 101% των δυνάμεών του. Δεν ''αντέχει'' να μη χρησιμοποιείται από τους προπονητές του και δεν είναι καθόλου ψύχραιμος, όταν πρόκειται να διαχειριστεί μία τέτοια κατάσταση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως ζήτησε να αποχωρήσει όταν αντιλήφθηκε ότι δεν υπολογίζεται ως μέλος του βασικού rotation της Χόφενχαϊμ, ενώ η συγκεκριμένη συνθήκη τον φόρτωσε παραπάνω βάρος στις πλάτες του και στις ελάχιστες φετινές του συμμετοχές διακρινόταν για την έλλειψη καθαρού μυαλού (μία φορά ξεκίνησε βασικός κι αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο-μόνο με τη Ντόρτμουντ αγωνίστηκε λίγο ως κεντρικός χαφ). Όταν βρει έναν προπονητή που τον εμπιστεύεται απόλυτα, τότε ''μεταμορφώνεται'' κι εδώ πρέπει να ρίξει όλο το βάρος ο Γιοβάνοβιτς τουλάχιστον σε πρώτο χρόνο (πιστέψτε με, είναι πολύ σημαντικό πως κατάγονται από την ίδια χώρα)...
Λίγα λεπτά μετά τη γνωστοποίηση της μεταγραφής, κόντεψα να... πνιγώ με όσα άκουγα σχετικά με τη βασική του θέση. Ο Γκατσίνοβιτς είναι ΞΕΚΑΘΑΡΑ ένας box to box μέσος, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του στα άκρα της επίθεσης κι ως επιτελικός μέσος και στη Γερμανία απέκτησε (ορθά) διαφορετικό τακτικό προσανατολισμό. Λόγω φυσικών χαρακτηριστικών, μπορεί να χρησιμοποιηθεί αριστερά (τον βολεύει περισσότερο να συγκλίνει) ή δεξιά, ωστόσο τα μεγαλύτερα παιχνίδια της ζωής του τα έχει κάνει στον άξονα. Στο 4-3-3 του νέου του προπονητή ταιριάζει απόλυτα στο τρίγωνο του κέντρου, όντας από τακτικής πλευράς σε άριστο επίπεδο...
Έχει ύψος 1,75μ. Το άλμα του είναι καλό και να είστε βέβαιοι πως δε θα διστάσει να δώσει μάχες στον... αέρα. Αν και του λείπει ξεκάθαρα αγωνιστικός ρυθμός (έχει να αγωνιστεί έστω και λίγο από τα τέλη Οκτώβρη), πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα βρει τα πατήματά του και σχετικά σύντομα θα επανακτήσει την εξαιρετική φυσική κατάσταση που διέθετε μέχρι πέρσι. Είναι πολύ ευκίνητος, με μεγάλη ευχέρεια στις άμεσες αλλαγές κατεύθυνσης. Για τις ανάγκες ενός εξτρέμ η ταχύτητά του δεν είναι κάτι... εξωπραγματικό, ωστόσο για εκείνες του άξονα ξεχωρίζει. Τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά συνδυάζονται με μία γενικότερη ένταση που ''βγάζει'' εντός αγωνιστικού χώρου, η οποία στο γενικά αργό ελληνικό πρωτάθλημα θα φανεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι στη Bundesliga. Είναι αποτελεσματικός σε φάσεις transition, είτε αυτές αφορούν το επιθετικό, είτε το αμυντικό κομμάτι. Του αρέσει να πρεσάρει όπου του ζητηθεί, απλά πρέπει να μάθει να ελέγχει περισσότερο τη δύναμή του, προκειμένου να αποφύγει κάποιες ανόητες κάρτες για σκληρό μαρκάρισμα...
H τεχνική του κατάρτιση βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο. Επειδή όπως αναφέραμε παραπάνω είναι ιδιαίτερα ευκίνητος και ταχύς, θεωρώ πως θα προσφέρει πολύτιμες λύσεις σε καταστάσεις ''ένας με έναν'' σε έναν Παναθηναϊκό που διαθέτει ελάχιστους ποδοσφαιριστές με ευχέρεια στο συγκεκριμένο κομμάτι. Η ντρίμπλα του δε στηρίζεται σε ένα στοιχείο (π.χ. ταχύτητα), επομένως είναι πολύ δύσκολα αντιμετωπίσιμος. Επίσης, όσες φορές τον έχω παρακολουθήσει, μοιάζει λες κι είναι πιο γρήγορος με τη μπάλα στα πόδια από ό,τι χωρίς αυτήν, χαρακτηριστικό που σπάνια συναντάμε στο πρωτάθλημά μας. Θα ήθελα να τον δω να δοκιμάζει περισσότερο το δεξί του από μακριά και να είναι πιο ήρεμος όταν πρέπει να τελειώσει μία φάση από πλεονεκτική θέση...
Η πορεία ενός κεντρικού χαφ κι ιδιαίτερα δημιουργικού εξαρτάται εν πολλοίς από την αποτελεσματικότητά του στις μεταβιβάσεις. Ο Γκατσίνοβιτς δεν είναι ένας μέσος, που αρέσκεται να παίζει μόνο απλά. Παίρνει πρωτοβουλίες και ζητά συνέχεια τη μπάλα στα πόδια του, με σκοπό να παίξει προωθημένα. Ψάχνει συνεχώς τις κάθετες, ''βλέπει'' γήπεδο και μπορεί να συνεργαστεί με τους συμπαίκτες του. Είναι αρκετά ομαδικός, απλά ορισμένες φορές δοκιμάζει κάτι πολύ δύσκολο, με συνέπεια να χαλάσει μια επιθετική προσπάθεια της ομάδας του. Έχει αυτοπεποίθηση και δεν τον φοβίζουν οι κλειστοί χώροι, ούτε οι οργανωμένες άμυνες...
Προσωπικά μου αρέσει πολύ ο Γκατσίνοβιτς. Για το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος είναι ένας εξαιρετικός παίκτης και για μένα θα ταίριαζε σε όλες τις μεγάλες ομάδες της χώρας μας. Παρόλα αυτά, διατηρώ δύο σοβαρούς ενδοιασμούς: Πρώτον, δεν έχει σχεδόν καθόλου αγωνιστικό ρυθμό και δεύτερον, δεν ξέρω πόσο γρήγορα θα προσαρμοστεί στο νέο του περιβάλλον. Εφόσον βρει άμεσα ρυθμό και νιώσει πλήρη εμπιστοσύνη από τον Γιοβάνοβιτς, θα κάνει άμεσα τη διαφορά και για αυτό να είστε σίγουροι, ακόμα κι αν δε διαθέτει 1-2 χαρακτηριστικά που είχε ανάγκη να προσθέσει ο Παναθηναϊκός...
Τα αγωνιστικά ελαττώματα του τριφυλλιού συναντώνται στο παραγωγικό κι εκτελεστικό κομμάτι. Και για τα δύο έχουμε αναφερθεί από το καλοκαίρι, καθώς παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα ο κόουτς δεν ήταν ποτέ ''μάστερ'' στο ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας (τα σύνολά του πάντα βολεύονταν να παίζουν άμεσα και στο transition-το ίδιο συμβαίνει και φέτος), ενώ κι οι μεσοεπιθετικοί που αποκτήθηκαν δεν είχαν δείξει ποτέ κάποια φοβερή ικανότητα στο σκοράρισμα ή στη δημιουργία (φορ δεν αποκτήθηκε καν). Ο Γκατσίνοβιτς θα ταιριάξει δίπλα στους Πέρεθ-Βιγιαφάνιες και σε αυτόν τον τρόπο ανάπτυξης (έντονο passing game, επιθετικός προσανατολισμός κλπ.), θα προσδώσει ένταση και νέο κάθετο πόλο προωθημένων μεταβιβάσεων εκτός του Αργεντινού βελτιώνοντας το ποιοτικό επίπεδο των πράσινων, ωστόσο δε θεωρώ ιδιαίτερα πιθανό να σκοράρει πολλές φορές. Επιπλέον, δεν τον θυμάμαι να εκτελεί στημένες μπάλες, επομένως για αυτό σας ανέφερα παραπάνω ότι δεν θα λύσει όλες τις ανάγκες που είχε ο Παναθηναϊκός. Παρόλα αυτά ξαναλέω, πως πρόκειται για έναν box to box μέσο που μου αρέσει πολύ και θα ήμουν βέβαιος για την επιτυχία του, εφόσον είχε αποκτηθεί με αγορά κι αντιμετωπιζόταν με υπομονή από τον οργανισμό που τον ενέτασσε στο δυναμικό του...
ΥΓ. Ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν δημιουργικό μέσο, καθώς έχει πρόβλημα στην ανάπτυξή του. Από τη στιγμή που ο Βιγιαφάνιες χρησιμοποιείται ως ''8άρι'' και δίπλα από τον αμυντικό μέσο, ο Αλεξανδρόπουλος μπορεί να καλύψει τη θέση ''6'' στο πλάι του όταν απουσιάζει ο Πέρεθ (ο Αργεντινός θα αναλάβει τη λεγόμενη ''πρώτη πάσα''-κάτι παρόμοιο είδαμε στο πρόσφατο ματς με τον Άρη στη Λεωφόρο). Επίσης, κάποια στιγμή πρέπει να επιτευχθεί κι η επιστροφή του Κουρμπέλη...