O Jimmy Jump σχολιάζει κι αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τις αναμετρήσεις Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού για την πρεμιέρα της EuroLeague!
Επιτέλους τζάμπολ! Μετά από αναμονή περίπου 4,5 μηνών, η EuroLeague επιστρέφει στη δράση! Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ρίχτηκαν στη μάχη του φετινού μαραθωνίου, έχοντας στην πρεμιέρα δύο απαιτητικά ματς εναντίον των ''αιωνίων'' της Ισπανίας. Ο ανταγωνισμός αναμένεται ιδιαίτερα υψηλός, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι μετά από αρκετά χρόνια θα υπάρχουν ομάδες με μικρές βλέψεις στη διοργάνωση. Η απουσία των ρωσικών συλλόγων πλήττει σημαντικά το επίπεδο κι άπαντες ελπίζουν πως Μπολόνια και Παρτιζάν θα θυμίσουν κάτι από το ένδοξο παρελθόν τους...
Όπως κι η EuroLeague, έτσι κι εμείς ξεκινάμε το φετινό μας ταξίδι με το... γνωστό τρόπο. Αναλύουμε τις αναμετρήσεις των εκπροσώπων μας, με την ελπίδα ότι μετά από πέντε χρόνια θα απολαύσουμε και τους δύο στα Playoffs και γιατί όχι και στο Final Four. Αρχίζουμε!
Μπαρτσελόνα-Ολυμπιακός
Στην άμυνα είδαμε από τον Σάρας να ξεκινά τον Βέσελι πάνω στον Γουόκαπ, ώστε να στείλει τον Κάλινιτς στο μαρκάρισμα του Βεζένκοφ στο ''4'' (ο Σατοράνσκι πήγε στον Κάνααν). Η big lineup των γηπεδούχων (ο Σανλί ήταν επίσης starter) σκόπευε και στη στόχευση του Βεζένκοφ στο low post με τον πρώην σταρ της Φενέρ. Οι νταμπλούχοι Ελλάδας διάβασαν γρήγορα τη συνθήκη και προσπάθησαν να μεταφέρουν την κεντρική πηγή δημιουργίας-εκτέλεσής τους κοντά στο καλάθι είτε με τον Βούλγαρο, είτε με τον Φαλ. Σε περίπτωση που δεν ολοκληρωνόταν εισαγωγική πάσα, υπήρχε ξεκάθαρη εντολή ανάπτυξης pick n' roll, για να παραχθούν ρήγματα εξαιτίας των αργών ποδιών του Σανλί, κυρίως με τον Γουόκαπ αρχικά και τον Σλούκα αργότερα σε ρόλο ball handler...
Όταν ο Μπολομπόι βρέθηκε στο παρκέ, η Μπαρτσελόνα έδωσε εύκολα την αλλαγή, φοβούμενη πως τα βαριά πεντάρια της δε θα μπορέσουν να αμυνθούν στο γρήγορο κόψιμο του Αμερικανού σέντερ. Εκείνος δε μπόρεσε να σκοράρει άμεσα, ωστόσο προκάλεσε προβλήματα εκμεταλλευόμενος στις μάχες των επιθετικών ριμπάουντς την σωματική υπεροχή που προκαλούταν από το switching. Ακόμα και στις φάσεις όπου ο Ολυμπιακός επέλεγε να περάσει τη μπάλα στον σέντερ του, οι Καταλανοί έστελναν βοήθεια από την αδύνατη πλευρά και τέσταραν την κυκλοφορία των ερυθρόλευκων, οι οποίοι ήταν απόλυτα ψύχραιμοι κι αποτελεσματικοί. Προσωπικά, δε περίμενα να δω τη συγκεκριμένη τακτική με τον Βέσελι στο ''5'', ειδικά όταν ο κόουτς Μπαρτζώκας ανέμειξε και δεύτερο παίκτη στα screens του άξονα, αλλά... την είδαμε στο πρώτο ημίχρονο...
Κάτι παρόμοιο επιχειρήθηκε κι από τους μπλαουγκράνα απέναντι στον Φαλ, όπως κι ανάμειξη του Κάνααν σε φάσεις όπου οι γκαρντς είτε ξεκινούσαν από τον άξονα μία επίθεση, είτε έπαιρναν off ball screens, ολοκληρώνοντας ακόμα και με close out offense. Ο κόουτς Μπαρτζώκας αποδείχθηκε προετοιμασμένος για τις απαιτήσεις της αναμέτρησης κι όσα πιθανότατα θα δοκίμαζε η άλλη πλευρά. Στις ψηλές πεντάδες της Μπαρτσελόνα προσπάθησε να ακυρώσει τις μεταβιβάσεις της στο ζωγραφιστό, δίνοντας εντολή στους παίκτες του να αμυνθούν από μπροστά. Επίσης, έδωσε την αίσθηση ότι περίμενε απόλυτα τη στόχευση του ανέτοιμου Σλούκα, επιλέγοντας επιθετικά hedge από τους ψηλούς του στους παίκτες που μάρκαρε ο Έλληνας γκαρντ. Επίσης, υπήρξαν στιγμές που ''έπαιξε'' με το μυαλό της πρώην ομάδας του, επιλέγοντας συνεχές switching παντού (εδώ είχαν εξαιρετικές αντιδράσεις οι Πίτερς-Μπλακ κι οι περιφερειακοί στην πίσω ζώνη)...
Η Μπαρτσελόνα αντέδρασε δύο φορές μέσα στο παιχνίδι, μία στις αρχές της τρίτης περιόδου και μία στην τέταρτη, όταν ο Χίγκινς θύμισε κάτι από τις καλές εποχές του, χτυπώντας εντός κι εκτός ρακέτας απέναντι στον Σλούκα. Ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν άργησε να αντιδράσει κι επανέφερε τον Γουόκαπ, με ξεκάθαρη εντολή προπαντός να απαγορεύσει την πάσα στο low post, παίζοντας από μπροστά. Ο Αμερικανός PG ανταποκρίθηκε πλήρως στην αποστολή που του ανατέθηκε και σε συνδυασμό με τα μεγάλα σουτ του Λαρεντζάκη και την αστοχία των γηπεδούχων από την περιφέρεια έγειραν οριστικά την πλάστιγγα στην ελληνική πλευρά...
O δρόμος και για τις δύο ομάδες θα είναι μακρύς. Αυτήν τη στιγμή, είναι ξεκάθαρο ότι ο Ολυμπιακός είναι η πιο έτοιμη ομάδα της διοργάνωσης. Λογικά, η φετινή ερυθρόλευκη version θα χαρακτηριστεί από μεγαλύτερη ''αγάπη'' για το transition, ωστόσο τα ζητούμενα είναι δύο: Πρώτον, να διατηρηθεί η περσινή αποτελεσματικότητα-ισορροπία λειτουργίας και στις δύο πλευρές του παρκέ και δεύτερον, να ενταχθούν ομαλά στο σύνολο οι νέοι παίκτες, ώστε να αποφευχθεί η στασιμότητα (για παράδειγμα, γίνεται μεγάλη προσπάθεια να αξιοποιηθεί ο Κάνααν μέσω οn ball δράσεων κι εκτελέσεων plays με screens στα άκρα). Οι βάσεις υπάρχουν κι η αισιοδοξία είναι ένα απόλυτα δικαιολογημένο συναίσθημα. Όσον αφορά τη Μπαρτσελόνα, συνιστώ προς όλους να έχουν υπομονή για τις κρίσεις τους. Ο Σάρας χρειάζεται χρόνο, για να αναπτύξει μία ομάδα, που ναι μεν έχει ισχυρό κορμό από πέρσι, αλλά διαθέτει ολοκαίνουργια νευραλγική τριάδα (Σατοράνσκι-Κάλινιτς-Βέσελι) κι απόντα τον ηγέτη της (λέγε με Μίροτιτς). Υπομονή...
Παναθηναϊκός-Ρεάλ Μαδρίτης
O Nτέγιαν Ράντονιτς επέλεξε να στείλει τον Λι στον Μούσα (ο πρώην άσος της Μονακό πήγε αρκετά και πάνω στον Γιουλ), τον Γ. Καλαϊτζάκη στον Ντεκ και τον Γκριγκόνις στον Κοζέρ με ξεκάθαρη οδηγία να ''κλείσει'' την αριστερή του πλευρά (η συγκεκριμένη αμυντική ''νίκη'' χάθηκε σε κάποιο σημείο του δεύτερου μέρους, όταν ο Γάλλος επανήλθε μετά τα γρήγορα φάουλ του). Κάποιες εξαιρετικές προσπάθειες των Λι-Γ. Καλαϊτζάκη (πέντε κλεψίματα), οι -για την εποχή- ικανοποιητικές περιστροφές κι η σχετικά αποτελεσματική άμυνα μπροστά από τους Γιαμπουσέλε-Ταβάρες (τέτοια ήταν η εντολή του πράσινου τεχνικού σταφ) χαμήλωσαν την παραγωγή Ρεάλ, η οποία κατέγραψε αρνητικό συντελεστή ασίστς-λαθών (13-19). Πού υστέρησε το τριφύλλι; Στις όχι και τόσο έγκαιρες επιστροφές ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, οι οποίες βέβαια ήταν απόρροια των λαθών στην επίθεση. Επίσης, δεν υπήρχε απόλυτη συγκέντρωση και στα 24'' των αντίπαλων επιθέσεων, όπως και κάποιες τοποθετήσεις τόσο στην περιφέρεια, όσο και κοντά στο καλάθι. Οι φιλοξενούμενοι παραμένουν ένα σύνολο με εμπειρία κι εκμεταλλεύτηκαν όσες τις περισσότερες ευκαιρίες τούς δόθηκαν από την ελληνική πλευρά...
Οι γηπεδούχοι στην επίθεση:
Απόντος του Ουόλτερς, έδωσαν μεγαλύτερο μέρος των αποφάσεων στον Γκριγκόνις, ο οποίος παίρνει τη μπάλα με τους εξής τρόπους:
α) κάνοντας κάθετη κίνηση προς την περιφέρεια με τη βοήθεια κάποιου screen χαμηλά
β) με μακρινό screen στην άκρη αφού πρώτα δεν έχει βγει το πρώτο πλάνο
γ) ''τρέχοντας'' δράση με σχηματισμό ''1-3-1''
δ) πηγαίνοντας δεξιά ή αριστερά μετά από διάταξη ''1-4''
ε) μετά από staggered screen
Εναλλακτική επιλογή είναι η εκτέλεση pick n' roll από το πλάι με έναν εκ των δύο περιφερειακών που απομένουν. Επίσης, είδαμε να εκτελείται μία ενδιαφέρουσα ιδέα τριγωνικής επίθεσης, με τον Γκριγκόνις να γίνεται αποδέκτης της μπάλας στο low post και να συνδυάζεται με τους Πονίτκα-Γκουντάιτις μέσω συνεχόμενων screens του ψηλού, ο οποίος εντέλει τελείωσε και με κάρφωμα τη φάση. Άξια αναφοράς ήταν κι η ροπή του Παπαγιάννη να κόβει ελάχιστα μετά το pick, προκειμένου να τραβήξει εκτός ρακέτας τον Ταβάρες και να προκαλέσει πληγή στους Μαδριλένους μέσω midrange shot. Ο διεθνής σέντερ, όπως και πέρσι, δεν ξεκινά καλά τη σεζόν και δε μπόρεσε να αποδώσει τα αναμενόμενα και στις δύο πλευρές του παρκέ...
Η second unit περιείχε πρόβλημα με τη back up λύση στο ''4'', ωστόσο η παρουσία των σταθερών που ονομάζονται ''Πονίτκα'' και ''Γκουντάιτις'', σε συνδυασμό με το θετικό βράδυ των Άντριους-Μποχωρίδη κράτησαν ανταγωνιστικούς τους πράσινους. Για τον αρχηγό της Εθνικής Πολωνίας παράγονται καταστάσεις ανάλογης φιλοσοφίας με αυτές του Γκριγκόνις, προκειμένου να του δοθεί ο χώρος κι ο χρόνος να δημιουργήσει ή να εκτελέσει. Ο πρώην παίκτης της Ζενίτ δε βοήθησε σημαντικά στο σκοράρισμα, όμως τελείωσε την αναμέτρηση με 4 ασίστς και μόλις ένα λάθος, ενώ είχε το κορυφαίο πράσινο ''+/-'' (+9). Για τον Γκουντάιτις μιλήσαμε αναλυτικά το καλοκαίρι. Εκτός από τη δεδομένη ποιότητά του στο χαμηλό ποστ και την ενδεδειγμένη συμπλήρωση που φέρνει ως back up του Παπαγιάννη, ο Λιθουανός αποτελεί υποτιμημένο σκρίνερ, γρήγορο ρόλερ για τον όγκο του κι ικανοποιητικό αμυντικό στα αντίπαλα pick n' rolls. Εφόσον παραμείνει υγιής, θεωρώ ότι θα προσφέρει σημαντικές λύσεις, καθώς εκτός των άλλων ταιριάζει και στην τακτική φιλοσοφία του νέου του προπονητή...
Ο Παναθηναϊκός, ειδικά χωρίς τον Ουόλτερς στις τάξεις του, έχει πρόβλημα στις επιθέσεις μισού γηπέδου, καθώς αδυνατεί να εκτελέσει με συνέπεια από την περίμετρο, παράμετρος που θα τον βοηθούσε να ''ανοίξει'' ευκολότερα τις αντίπαλες άμυνες. Για να ''καμουφλαριστεί'' το συγκεκριμένο πρόβλημα ως ένα βαθμό με την παρούσα σύνθεση, είναι αναγκαίος ο πολλαπλασιασμός των επιθέσεων στο transition κι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διεκδίκηση των επιθετικών ριμπάουντς. Στον πρώτο τομέα, είδαμε κάμποσες προσπάθειες να μην ολοκληρώνονται σωστά, αν κι όπως αναφέραμε παραπάνω υπήρξαν προβλήματα στην εξασφάλιση του αμυντικού ριμπάουντ. Στο δεύτερο, το τριφύλλι κατάφερε να ανανεώσει τις επιθέσεις του έντεκα φορές, αποτέλεσμα όχι και τόσο άσχημο απέναντι σε μεγέθη όπως οι Ντεκ, Γιαμπουσέλε, Ταβάρες και Πουαριέ. Φυσικά, σε βάθος χρόνου πρέπει να υπάρξει αποτελεσματικότερη εκτέλεση ελευθέρων βολών (τελείωσε με 52,4% το ματς της Πέμπτης) και να εκτελεστούν plays με περισσότερη κίνηση κι παραγωγή ρηγμάτων στην αδύναμη πλευρά. Βέβαια, πάντα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κόουτς Ράντονιτς δεν ήταν ποτέ ''καθηγητής'' σε αυτό το σκέλος...
Από την άλλην πλευρά η Ρεάλ Μαδρίτης του Τσους Ματέο:
- Σημάδεψε τον Ουίλιαμς με ''2-2'' καταστάσεις στο πλάι ή με off ball screens, κοψίματα κι αναμειγνύοντάς τον σε pick n' rolls, low post καταστάσεις και close out...
- Ακούμπησε μπάλες στον Μούσα, τον οποίο θέλει να αναπτύξει ως νέο πόλο δημιουργίας-εκτέλεσης φέτος...
- Βρήκε σκορ στο ανοιχτό γήπεδο, όπου ένιωσε ασφαλέστερα τουλάχιστον στο ξεκίνημα...
- Εκμεταλλεύτηκε το miss match που δημιουργούσε αυτόματα η παρουσία του Χεζόνια στο ''3'', καθώς ο Παναθηναϊκό επέλεξε να αμυνθεί πάνω του με γκαρντς. Παρόμοια επιδίωξη υπήρξε και με τον Ντεκ, όταν βρισκόταν απέναντι σε πιο κοντούς αμυνόμενους...
Στην άμυνα, οι δευτεραθλητές Ευρώπης ανέθεσαν αρχικά στον Κοζέρ το μαρκάρισμα του Γκριγκόνις και στη συνέχεια στον Ντεκ. Ο Αργεντινός φόργουορντ πήγε πάνω και στον Ουίλιαμς (παράλληλα ο Γιαμπουσέλε πήγε στον Λι), όταν ο κόουτς Ματέο ανέγνωσε ότι ο Αμερικανός άσος ήταν ο πιο ''καυτός'' επιθετικά παίκτης της ελληνικής ομάδας. Στη συνέχεια είδαμε τον Ντεκ αντιμέτωπο και με τον πράσινο PG (βλ. Λι, Πονίτκα), με τον Χεζόνια να ''ανεβαίνει'' στο ''4'' στην άμυνα (κάποια στιγμή έγινε και το αντίστροφο). Στόχος της συγκεκριμένης τακτικής ήταν το switching στον άξονα, συνθήκη που διάβασε ο κόουτς Ράντονιτς, βάζοντας έναν παίκτη με post up ενέργεια όπως ο Γκουντάιτις...
Ο μεταγραφικός σχεδιασμός του Παναθηναϊκού δεν ήταν σε καμία περίπτωση τόσο κακός όσο πιστεύουν ορισμένοι. Τα όσα επικοινωνήθηκαν στο ξεκίνημα από πλευράς διοίκησης δημιούργησαν μία ατμόσφαιρα γύρω από το σύλλογο που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, με συνέπεια η επιστροφή του Δημήτρη Γιαννακόπουλου να γίνεται ακόμα πιο δύσκολη από όσο -έτσι κι αλλιώς- αναμενόταν. Με κάποιες αλλαγές στο ρόστερ, το τριφύλλι μπορεί να παρουσιαστεί ανταγωνιστικό φέτος, αρκεί να υπάρξει υπομονή στο ξεκίνημα και το αρνητικό κλίμα για το διοικητικό σχήμα της Κ.Α.Ε. να μην επηρεάσει την ομάδα. Η πίεση είναι μεγάλη κι οι άνθρωποι που ηγούνται του αγωνιστικού τμήματος οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων...
ΥΓ. Η καμένη γη προκλήθηκε από ενέργειες του αυτοαποκαλούμενου ''πυροσβέστη''. Όλα τα άλλα είναι μπούρδες...
ΥΓ2. Το ταλέντο του Γκριγκόνις ''άνθισε'' μέσω προπονητικών πρότζεκτς που διαφέρουν από τη τακτική φιλοσοφία του νέου του περιβάλλοντος. Ο διεθνής Λιθουανός χρειάζεται χρόνο να προσαρμοστεί σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που περιλαμβάνει περισσότερα plays για εκείνον. Επίσης, μην ξεχνάμε ότι αποκόμισε κι έναν ''ύπουλο'' τραυματισμό από το Eurobasket. Πιστεύω, ότι θα επανέλθει...