Ο Jimmy Jump αναλύει στο SportPortal2014.blogspot.gr τις νίκες Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού για τη δεύτερη αγωνιστική της EuroLeague!
Μένοντας πιστοί στις συνήθειές μας, πάμε να αναλύσουμε όσα είδαμε σε Βελιγράδι και Φάληρο, όπου ο Παναθηναϊκός επικράτησε του Ερυθρού Αστέρα κι ο Ολυμπιακός της Ζαλγκίρις. Αρχή με το ματς που προηγήθηκε χρονικά...
Αμυντικά οι γηπεδούχοι επικέντρωσαν την προσοχή τους στον Έβανς, με τους Γουόκαπ (πρωτίστως) και Λαρεντζάκη να κάνουν σχετικά καλή δουλειά πάνω του. Δεν αποδείχθηκαν το ίδιο προετοιμασμένοι απέναντι στον Μπραζντέικις (21π. με 7/10 δίπ. κι 1/5 τρ.), ενώ παράλληλα δεν είχαν τόσο καλές αντιδράσεις στις περιστροφές και την περιφερειακή άμυνα (οι Λιθουανοί σούταραν με 43,3%). Επιπλέον, στο πρώτο ημίχρονο ''επέτρεψαν'' στους αντιπάλους τους να μαζέψουν οχτώ επιθετικά ριμπάουντς, όμως βελτίωσαν την κατάσταση στα τελευταία είκοσι λεπτά (χάθηκαν μόλις άλλα δύο). Το παράδοξο με τη συγκεκριμένη ''μεταμόρφωση'' έχει να κάνει με το γεγονός ότι προέκυψε, όταν το ερυθρόλευκο τεχνικό σταφ αποφάσισε να προχωρήσει σε ολικό switching μόλις ο Μπολομπόι (και μετέπειτα για λίγο ο Μπλακ) κι ο Χέιζ από την άλλην πλευρά πέρασαν στον αγωνιστικό χώρο. Η συγκεκριμένη επιλογή αποδείχθηκε καθοριστική και στην τέταρτη περίοδο, παρότι ήταν ρίσκο η παρουσία του Σλούκα στην πίσω γραμμή άμυνας...
Οι Λιθουανοί έδωσαν ακόμα μία μάχη μετά από αυτή της πρεμιέρας στο Τελ Αβίβ κόντρα στη Μακάμπι και πιστοποίησαν, ότι φέτος θα παρουσιαστούν καλύτεροι σε σχέση με πέρσι. Δε νομίζω πως θα διεκδικήσουν πρόκριση στα Playoffs, όμως τουλάχιστον δρουν πιο συγκροτημένα και με ξεκάθαρο πλάνο. Ο κόουτς Μακσβίτις πρέπει να βελτιώσει την αμυντική λειτουργία του συνόλου του όσο είναι δυνατόν και να κεφαλοποιήσει την ενέργεια που βγάζουν στο παρκέ οι παίκτες του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Η θετική παρουσία του Σμιτς κάτω από τη ρακέτα (ανέλαβε μέχρι και τον Φαλ) απέτρεψε πολλές καταστάσεις, όπως κι η ''απάντηση'' του τεχνικού σταφ των φιλοξενούμενων προς την ελληνική πλευρά στην τέταρτη περίοδο, όπου ο Μπουτκεβίτσιους πήγε πάνω στον Σλούκα, προκειμένου να γίνει ''switch'' και να βγει στην πρώτη γραμμή άμυνας ο Χέιζ. Τα γρήγορα φάουλ που χρεώθηκαν δεν τους επέτρεψαν να αποκομίσουν περισσότερα οφέλη, ωστόσο έβγαλαν αντίδραση...
Όπως έχουμε ξαναπεί, το ζητούμενο για το φετινό Ολυμπιακό είναι να διατηρήσει την περσινή αποτελεσματικότητα που παρουσίαζε τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση και παράλληλα να εντάξει τους νέους παίκτες του στο rotation χωρίς να χαθεί ο ισορροπημένος χαρακτήρας του. Σε αντίθεση με τα όσα επικοινωνούνται σκοπίμως, οι νταμπλούχοι Ελλάδας πρέπει να βελτιώσουν το παιχνίδι τους, καθώς αν παραμείνουν στάσιμοι, οι ανταγωνιστές τους θα τους προσπεράσουν σε βάθος χρόνου. Χρειάζεται ταπεινότητα, αφού αν η ομάδα ''ποτιστεί'' με την αλαζονεία του περίγυρού της, τότε δε θα ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες που υπάρχουν...
Ερυθρός Αστέρας-Παναθηναϊκός
Ο κόουτς Ράντονιτς ξεκίνησε με τον Άντριους στη βασική πεντάδα, με σκοπό να αντιμετωπίσει εναλλάξ με τον Λι (πήγε αργότερα και στον Άνταμς) τον Ιβάνοβιτς, ο οποίος ήταν ο βασικός δημιουργός των Σέρβων. Επίσης, ο πρώην άσος της Μπούρσασπορ ανέλαβε να ''κατεβάσει'' και τη μπάλα σε ορισμένες κατοχές, προκειμένου ο βασικός πράσινος PG να αποσυμπιεστεί όσο είναι δυνατό χωρίς τον Ουόλτερς. Οι γηπεδούχοι με τη σειρά τους άρχισαν με τον Χόλαντ πάνω στον Γκριγκόνις, κίνηση που ως ένα βαθμό ήταν αναμενόμενη, αφού πρόκειται για ίσως τον καλύτερο περιφερειακό αμυντικό του ρόστερ τους. Οι συνεργασίες pick n' roll του Λιθουανού με τον Παπαγιάννη από τον άξονα (κυρίως σε ''1-3-1'' διάταξη με τον Ουίλιαμς στο low post) ή τα πλάγια αποτέλεσαν τα εισαγωγικά επιθετικά plays του τριφυλλιού. Εδώ, όπως και την πρώτη αγωνιστική, είδαμε τον Έλληνα σέντερ να μην κόβει πάντα προς τη ρακέτα, αλλά να κάνει short roll και να δοκιμάζει midrange shot...
Ο Ερυθρός Αστέρας είχε ξεκάθαρο προσανατολισμό να περάσει τη μπάλα στο ζωγραφιστό της ελληνικής ομάδας, καθώς οι ψηλοί του υπερτερούν σε δύναμη. Επιπλέον, προσπάθησε να παράγει μέσω γρήγορων εκτελέσεων, φοβούμενος ότι δε θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε πολλές καταστάσεις ''5vs5''. Βρίσκοντας πόντους πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. όπου μέχρι σήμερα δεν παρουσιάζονται σταθεροί, ανανεώνοντας αρκετές επιθέσεις και με τον Γκριγκόνις να χρεώνεται με δύο φάουλ, τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης ανήκαν στους κατόχους της Αδριατικής Λίγκας, οι οποίοι ανέπτυξαν κι κάμποσα ''figure-8s'', που κατέληγαν σε κεντρικό pick n' roll. Ο Παναθηναϊκός κράτησε αρχικά επαφή με το σκορ, λόγω του καλού ''μπασίματος'' στο ματς του Άντριους και στις δύο πλευρές του παρκέ. Βρήκε πόντους με άμεσες εκτελέσεις του Αμερικανού γκαρντ, ο οποίος παρά τα πολλά λάθη του (5) και τη διστακτικότητα που παρουσιάζει ανά διαστήματα, πρέπει να έχει κι άλλο χρόνο προσαρμογής. Το μέτριο ball handling του για το επίπεδο της EuroLeague αποτελεί τροχοπέδη για την ατομική του ανάπτυξη, αλλά προσπαθεί και μπορεί να επιβιώσει έχοντας διαφορετικούς ρόλους, με τον προπονητή του πλέον να σχεδιάζει περισσότερα plays για εκείνον...
Η μετέπειτα παρουσία τον Πονίτκα-Γκουντάιτις στο ''1'' και το ''5'' αντίστοιχα περιλάμβανε την εφαρμογή ανάλογων δράσεων με αυτές που είδαμε και κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης στην πρεμιέρα. Ο Πολωνός άσος μόλις αντιλήφθηκε ότι πολύ δύσκολα θα συνδεόταν με το καλάθι παίζοντας απέναντι σε μία τόσο ''κλειστή'' και σκληρή άμυνα, άρχισε να αποδεικνύεται χρήσιμος για το σύνολο συνεισφέροντας σε όλους τους τομείς. Άφησε το χρόνο να του δώσει τις ευκαιρίες να σκοράρει κι έδρασε ώριμα (μεγαλύτερο πράσινο ''+/-'' με +8). Δεν ήταν το ιδανικότερο ''fit'' την παρούσα χρονική στιγμή για το ρόστερ, ωστόσο νομίζω ότι η απόκτησή του θα αποδειχθεί κομβική εφόσον υπάρχει περεταίρω ενίσχυση. Το παράδειγμά του οφείλει να ακολουθήσει κι ο Γκριγκόνις, ο οποίος θύμισε κάτι από το πρόσφατο παρελθόν του. Όπως έχουμε πει, εντάχθηκε σε μία φιλοσοφία που δεν ταιριάζει με αυτές που τον βοήθησαν να ''ανθίσει'', ενώ πλέον έχει κι έναν απόλυτα ηγετικό ρόλο. Χρειάζεται χρόνο να προσαρμοστεί, με τις πιθανότητες να τα καταφέρει να είναι υπέρ του. Όσον αφορά τον Γκουντάιτις, ήδη αποδεικνύεται γιατί υποστηρίζαμε πως πρόκειται για ιδανικό συμπλήρωμα του Παπαγιάννη. Μπορεί να μη διαθέτει τα τελειώματα του παρελθόντος, αλλά δίνει λύσεις και πάνω από όλα νιώθει χαρούμενος που φορά αυτήν τη φανέλα. Η συμβολή του στην τελική επικράτηση ήταν σημαντική, καθώς ο Ερυθρός Αστέρας είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί αλλαγές με τον Μάρτιν στην κορυφή κι οι φιλοξενούμενοι είχαν ανάγκη την ύπαρξη ενός ψηλού με ικανότητα στην post up επίθεση...
O Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μία φάση που για εκείνον δεν πρέπει να αλλάζει κάτι μετά από μία νίκη ή μία ήττα. Χρειάζεται χρόνος, υπομονή και κυρίως ορθή ανάγνωση των δεδομένων που προκύπτουν μετά από κάθε αναμέτρηση. Οι πράσινοι βαδίζουν ικανοποιητικά στο αμυντικό κομμάτι, έχοντας για την εποχή καλές περιστροφές και καλύψεις. Παρόλα αυτά, οφείλουν να φανούν αποτελεσματικότεροι στον τομέα του αμυντικού ριμπάουντ (την Πέμπτη χάθηκαν 12 από τις συνολικές 38 διεκδικήσεις τέτοιων), στις επιστροφές και να μάθουν να κάνουν εξυπνότερη χρήση των φάουλ τους. Επιθετικά, όπως έχουμε πει από την πρώτη μέρα που έγινε γνωστή η πρόσληψη Ράντονιτς, δεν πρέπει να περιμένουμε τρομερές αλλαγές. Η επιστροφή του Ουόλτερς θα βελτιώσει σίγουρα την κατάσταση και θα επιφέρει μία θετικότερη αναλογία ασίστς/λαθών, όμως θα χρειαστεί να μειωθεί η στατικότητα που παρατηρείται στις σετ επιθέσεις. Γίνεται μία προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση και στο Βελιγράδι είδαμε να αναπτύσσονται περισσότερα κοψίματα στη baseline και plays με εισαγωγική παράταξη ''Α-set''. Παρόλα αυτά χρειάζονται επιπλέον προσαρμογές και παραγωγή ρηγμάτων από τη αδύνατη πλευρά. Ακόμα, είναι άκρως σημαντικό να μειωθούν τα λάθη στο transition και να ολοκληρώνονται με συνέπεια οι αιφνιδιασμοί, ειδικά από τη στιγμή που το συγκεκριμένο σύνολο αναμένεται να υποφέρει στην περιφερειακή εκτέλεση...
Τέλος, όσο θα περνά ο καιρός, πρέπει να γίνει ξεκαθάρισμα στους ρόλους. Δε γίνεται να συνεχιστεί η χρησιμοποίηση του Γ. Καλαϊτζάκη στο ''4'', ούτε ο Μποχωρίδης να αντικαθίσταται στο φινάλε επειδή αποβλήθηκε. Η συγκεκριμένη διαχείριση κάνει πρώτα από όλα κακό στα ίδια τα παιδιά, τα οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσαν να προσφέρουν κάποια πράγματα ακόμα και σε αυτό το επίπεδο. Η μεταγραφική ενίσχυση πρέπει να κρίνεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ και να λογίζεται ως ΆΜΕΣΗ ανάγκη...
Ολυμπιακός-Ζαλγκίρις
O Oλυμπιακός -ελλείψει Παπανικολάου- ξεκίνησε την αναμέτρηση με τη Ζαλγκίρις στο άδειο εξαιτίας τιμωρίας Σ.Ε.Φ., με τους Βεζένκοφ-Πίτερς στις θέσεις των φόργουορντς. Αρχικά, το επιθετικό του πλάνο περιλάμβανε:
- Plays για εκτέλεση ή δημιουργία του Κάνααν (τον είδαμε να ξεκινά από τα αριστερά, για να πάρει το δεξιό διάδρομο ή να βγαίνει από διπλά off ball screens στο πλάι, όμως ήταν κακός).
- Εισαγωγή της μπάλας στον Φαλ στο ζωγραφιστό, καθώς ο Γάλλος υπερτερούσε των ψηλών των φιλοξενούμενων.
- Κεντρικά pick n' rolls του Γουόκαπ, που οδηγούσαν την επίθεση συνήθως σε close out offense του Βεζένκοφ (37 PIR με 8/14 σουτ, 14 ριμπ. 2 ασ., 2 κλ. και 5 κερδ. φάουλ).
- ''Ψάξιμο'' επιθέσεων στο transition.
Στο επιθετικό σκέλος, μετά το 10' ο Λαρεντζάκης βοήθησε σημαντικά, ενώ όσο περνούν οι εβδομάδες ο κόουτς Μπαρτζώκας δίνει μεγαλύτερη ελευθερία στον Βεζένκοφ, μέσω δράσεων κάθε τύπου. Για παράδειγμα, ο διεθνής Βούλγαρος πλέον σκρινάρει on ball περισσότερο, κόβει συχνότερα προς τη ρακέτα και φυσικά εξακολουθεί να πληγώνει τις αντίπαλες άμυνες πίσω από τη γραμμή των 6,75μ. και παράγοντας εξαιρετικά close out ρήγματα...
Αμυντικά οι γηπεδούχοι επικέντρωσαν την προσοχή τους στον Έβανς, με τους Γουόκαπ (πρωτίστως) και Λαρεντζάκη να κάνουν σχετικά καλή δουλειά πάνω του. Δεν αποδείχθηκαν το ίδιο προετοιμασμένοι απέναντι στον Μπραζντέικις (21π. με 7/10 δίπ. κι 1/5 τρ.), ενώ παράλληλα δεν είχαν τόσο καλές αντιδράσεις στις περιστροφές και την περιφερειακή άμυνα (οι Λιθουανοί σούταραν με 43,3%). Επιπλέον, στο πρώτο ημίχρονο ''επέτρεψαν'' στους αντιπάλους τους να μαζέψουν οχτώ επιθετικά ριμπάουντς, όμως βελτίωσαν την κατάσταση στα τελευταία είκοσι λεπτά (χάθηκαν μόλις άλλα δύο). Το παράδοξο με τη συγκεκριμένη ''μεταμόρφωση'' έχει να κάνει με το γεγονός ότι προέκυψε, όταν το ερυθρόλευκο τεχνικό σταφ αποφάσισε να προχωρήσει σε ολικό switching μόλις ο Μπολομπόι (και μετέπειτα για λίγο ο Μπλακ) κι ο Χέιζ από την άλλην πλευρά πέρασαν στον αγωνιστικό χώρο. Η συγκεκριμένη επιλογή αποδείχθηκε καθοριστική και στην τέταρτη περίοδο, παρότι ήταν ρίσκο η παρουσία του Σλούκα στην πίσω γραμμή άμυνας...
Οι Λιθουανοί έδωσαν ακόμα μία μάχη μετά από αυτή της πρεμιέρας στο Τελ Αβίβ κόντρα στη Μακάμπι και πιστοποίησαν, ότι φέτος θα παρουσιαστούν καλύτεροι σε σχέση με πέρσι. Δε νομίζω πως θα διεκδικήσουν πρόκριση στα Playoffs, όμως τουλάχιστον δρουν πιο συγκροτημένα και με ξεκάθαρο πλάνο. Ο κόουτς Μακσβίτις πρέπει να βελτιώσει την αμυντική λειτουργία του συνόλου του όσο είναι δυνατόν και να κεφαλοποιήσει την ενέργεια που βγάζουν στο παρκέ οι παίκτες του και στις δύο πλευρές του παρκέ. Η θετική παρουσία του Σμιτς κάτω από τη ρακέτα (ανέλαβε μέχρι και τον Φαλ) απέτρεψε πολλές καταστάσεις, όπως κι η ''απάντηση'' του τεχνικού σταφ των φιλοξενούμενων προς την ελληνική πλευρά στην τέταρτη περίοδο, όπου ο Μπουτκεβίτσιους πήγε πάνω στον Σλούκα, προκειμένου να γίνει ''switch'' και να βγει στην πρώτη γραμμή άμυνας ο Χέιζ. Τα γρήγορα φάουλ που χρεώθηκαν δεν τους επέτρεψαν να αποκομίσουν περισσότερα οφέλη, ωστόσο έβγαλαν αντίδραση...
Επιθετικά είχαν πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας, η οποία ''πήγαζε'' από σωστό spacing και την υπομονή που είχαν στο να βρουν το καταλληλότερο σουτ, ακόμα κι αν έπρεπε να πασάρουν από το ζωγραφιστό προς τα έξω ή στην αδύνατη πλευρά. Επίσης, προσπάθησαν να σημαδέψουν τον Πίτερς με διαφορετικού τύπου δράσεις, όπως και τον Μπραζντέικις κοντά στο καλάθι. Γενικά, πρέπει να είναι ευχαριστημένοι με όσα έκαναν απέναντι σε ένα από τα πιο έτοιμα σύνολα της διοργάνωσης αυτήν τη στιγμή...
Όπως έχουμε ξαναπεί, το ζητούμενο για το φετινό Ολυμπιακό είναι να διατηρήσει την περσινή αποτελεσματικότητα που παρουσίαζε τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση και παράλληλα να εντάξει τους νέους παίκτες του στο rotation χωρίς να χαθεί ο ισορροπημένος χαρακτήρας του. Σε αντίθεση με τα όσα επικοινωνούνται σκοπίμως, οι νταμπλούχοι Ελλάδας πρέπει να βελτιώσουν το παιχνίδι τους, καθώς αν παραμείνουν στάσιμοι, οι ανταγωνιστές τους θα τους προσπεράσουν σε βάθος χρόνου. Χρειάζεται ταπεινότητα, αφού αν η ομάδα ''ποτιστεί'' με την αλαζονεία του περίγυρού της, τότε δε θα ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες που υπάρχουν...