''... Η διαδικασία που ακολουθείται από τον περασμένο Ιούλιο είναι πραγματικά σεβαστή από όλους εντός ποδοσφαιρικού τμήματος παρά τα κάμποσα ανεπιτυχή αποτελέσματα και πλέον αποδίδει καρπούς στο πιο κρίσιμο σημείο...''. Ο Jimmy Jump σχολιάζει τον Παναθηναϊκό του Γιοβάνοβιτς στο SportPortal2014.blogspot.gr!
Μετά το ευχάριστο διάλειμμα για τις υποχρεώσεις των εθνικών ομάδων, τα Playoffs και τα Playouts της Super League 1 επέστρεψαν με δυναμικό τρόπο. Τα ντέρμπι του πρωτοπόρου και σχεδόν σίγουρου πρωταθλητή Ολυμπιακού με το ξεκάθαρο φαβορί για ευρωπαϊκή έξοδο Α.Ε.Κ. και του Παναθηναϊκού με τον Π.Α.Ο.Κ. συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και τα αποτελέσματά τους διαμόρφωσαν νέα βαθμολογικά δεδομένα μετά και την εντός έδρας απώλεια του Άρη κόντρα στον Π.Α.Σ. Γιάννινα. Δυστυχώς, η μάχη του τίτλου έχει κριθεί προ πολλού και για ακόμα μία χρονιά δε θα δούμε πώς θα κυλούσε η νεοσύστατη διαδικασία αν υπήρχε διακύβευμα στην κορυφή. Μακάρι την επόμενη σεζόν να αλλάξουν κάποια πράγματα, προκειμένου η έμπνευση των ομάδων με τη θέσπιση αγώνων κατάταξης να κριθεί διαφορετικά...
Σήμερα θα σταθούμε στο μεγάλο νικητή της αγωνιστικής, που δεν είναι άλλος από τον Παναθηναϊκό. Αρχικά, θα σας... κουράσω λίγο, θυμίζοντας σας μερικά αποσπάσματα από παλαιότερα άρθρα μου που αφορούσαν την πορεία του τριφυλλιού και τα πεπραγμένα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς...
''... Στα μάτια μου, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς φάνταζε ως η κατάλληλη επιλογή για την Εθνική μας ομάδα, μετά το μπάχαλο που δημιούργησε η ΣΚΟΠΙΜΗ διάλυση του γαλανόλευκου οικοδομήματος από την ''εγκληματική οργάνωση'' το καλοκαίρι του 2014. Μετά την επιτυχία του με τον Α.Π.Ο.Ε.Λ., ο Σέρβος κόουτς προτίμησε να ''μονιμοποιήσει'' το ενδιαφέρον του στις αγορές της Ασίας για ευνόητους λόγους. Προσωπικά, τον θεωρώ έναν πραγματικά πολύ καλό κι έξυπνο προπονητή, αλλά θέλω να δω πόση φλόγα έχει απομείνει μέσα του. Η τακτική του στηρίζεται στο 4-2-3-1, με τους δύο αμυντικούς μέσους του να κινούνται αρκετά χαμηλά στο γήπεδο και να αρχίζουν την ανάπτυξη του συνόλου (...). Οι επιθέσεις του στηρίζονται κυρίως στα πλάγια και στη συνεργασία των εξτρέμ με τους μπακ, ενώ το δεκάρι του θέλει να λειτουργεί περισσότερο ως δεύτερος επιθετικός. Οι γραμμές των συνόλων που έχει δημιουργήσει ήταν κοντά, με την οργάνωση και την αμεσότητα να αποτελούν τις αγαπημένες του λέξεις. Περιμένω με ανυπομονησία την προσέγγισή του τόσο στην προσπάθεια εκμετάλλευσης του Βιγιαφάνιες (αυτήν τη στιγμή δεν αποτελεί επιτελικό μέσο που ταιριάζει με τη φιλοσοφία του-ίσως τον δούμε ξανά στα πλάγια), όσο και με το θέμα του βασικού φορ. Χωρίς ίχνος υπερβολής, ο Ιωαννίδης μπορεί να προσφέρει περισσότερα από τους Μακέντα-Καρλίτος στο συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού και θεωρώ σίγουρο ότι ο έμπειρος τεχνικός θα επιθυμούσε την αποχώρηση ενός εκ των δύο ξένων άσων, προκειμένου να αποκτήσει μία επιθετική ''κολώνα''...''.
''... Παρά τις στημένες ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ των δημοσιογράφων που καλύπτουν το ρεπορτάζ του τριφυλλιού, ο Γιοβάνοβιτς ποτέ δεν αποτελούσε προπονητή με ιδιαίτερη... φαντασία στο επιθετικό κομμάτι. Τα σύνολα που δημιουργούσε συνήθως δε θάμπωναν τα πλήθη, ούτε έπαιζαν σταθερά ελκυστικό ποδόσφαιρο. ''Ένιωθαν'' καλύτερα περιμένοντας τον αντίπαλο και παίζοντας γρήγορα κι έξυπνα στην κόντρα. Οργάνωση κι αμεσότητα δεν είχαμε πει πως είναι οι αγαπημένες λέξεις του θρύλου του Ηρακλή; Πλέον, μάλλον καταλαβαίνετε τι λέγαμε τον περασμένο Ιούλιο. Η συγκεκριμένη συνθήκη δεν ήταν κάτι νέο, ούτε ο κόουτς θα άλλαζε νοοτροπία, ειδικά σε μία εποχή που προσωπικά περίμενα να δω αν διατηρεί την ίδια φλόγα με αυτήν που είχε κάποτε. Απλά, το club βρίσκεται σε ποδοσφαιρική σύγχυση, επειδή από τη μία έχει έναν τεχνικό που δεν είναι... μάστερ στην επιθετική ανάπτυξη κι από την άλλην άπαντες θέλουν να δουν την ομάδα να παίζει έχοντας ξεκάθαρα την πρωτοβουλία των κινήσεων ελέω του... πόνου ματιών που προκάλεσε η λαίλαπα Μπόλονι την περσινή σεζόν...''.
''... Ο έμπειρος τεχνικός ανέλαβε ένα σύνολο που πέρσι ''βιάστηκε'' ποδοσφαιρικά. Αρχικά, στελεχώθηκε με παίκτες για να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, ωστόσο ο άπειρος Πογιάτος δεν πλαισιώθηκε με ικανούς συνεργάτες. Η ομάδα δεν πραγματοποίησε επαγγελματική προετοιμασία κι ενώ έπασχε στον τομέα της φυσικής κατάστασης, ήρθε κι η πρόσληψη ενός προπονητή εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας, όπως είναι ο Λάζλο Μπόλονι. Το συνεχόμενο αντί-ποδόσφαιρο συνοδεύτηκε από έναν ταπεινό ευρωπαϊκό αποκλεισμό, μα πάνω από όλα έφερε σε σημείο μηδέν αγωνιστικά το club. Αναλύοντας όλα αυτά, ο Γιοβάνοβιτς αποφάσισε να μην προχωρήσει σε ολικό λίφτινγκ, επειδή θεώρησε ορθά πως το περσινό ρόστερ δεν αξιοποιήθηκε ούτε στο ελάχιστο. Έπειτα, στηριζόμενος στη συγκεκριμένη απόφασή του, προχώρησε σε επιλεγμένες μεταγραφικές κινήσεις κι από την αρχή προσπαθεί σε σταθερή βάση να μονιμοποιήσει ένα στυλ παιχνιδιού που αρμόζει στο μέγεθος του συλλόγου...
To ερώτημα είναι ένα: Ο Σέρβος κόουτς είναι ικανός να βάλει σε τάξη τη σταδιακή ανοικοδόμηση του τριφυλλιού, βάζοντας φέτος τις βάσεις; Προσωπικά πιστεύω πως ναι, αν κι όπως έχω αναφέρει τους προηγούμενους μήνες:
1) Tα σύνολά του ανέκαθεν αισθάνονταν ''βολικότερα'' παίζοντας πιο σφιχτά κι ακολουθώντας έναν τρόπο ανάπτυξης που στηριζόταν στην αμεσότητα...
2) Δε διαχειρίζεται όπως πρέπει κάποιες καταστάσεις και προσπαθεί να ελέγξει τα ''αποδυτήρια'' επιμένοντας σε επιλογές που τον έχουν οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα νωρίτερα, ακόμα κι αν οι απαιτήσεις του επόμενου ματς είναι διαφορετικές...
3) Δυσκολεύεται στο μεταγραφικό σχεδιασμό και σπάνια οι εισηγήσεις του αποδεικνύονται ικανοποιητικές σε μεγάλο βαθμό...''.
''... Ο Παναθηναϊκός αρχίζει να αλλάζει επίπεδο, καθώς πλέον ο προπονητής του γνωρίζει ακριβώς τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών του και τους χρησιμοποιεί σε θέσεις και ρόλους που ταιριάζουν στις δυνατότητές τους. Παράλληλα, διατηρεί τον τρόπο παιχνιδιού και τη φιλοσοφία που ''δουλεύεται'' από το καλοκαίρι, κάνοντας μερικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με τα διαθέσιμα... υλικά. Για παράδειγμα χθες το βράδυ είδαμε τον Σάντσες να λειτουργεί πάμπολλες φορές ως τρίτος στόπερ σε φάση ανάπτυξης, με τον Παλάσιος να ανοίγει το πλάτος από τα δεξιά, τον Χουάνκαρ από τα αριστερά, τους Βιγιαφάνιες-Λούντκβιστ να προσφέρουν στηρίγματα σε αυτούς αριστερά και δεξιά αντίστοιχα και τον Αϊτόρ να κινείται σαν δεύτερος επιθετικός. Η συγκεκριμένη διάταξη δε γινόταν να μη λειτουργήσει ικανοποιητικά, επειδή όλοι οι ποδοσφαιριστές βρίσκονταν σε χώρους του γηπέδου που αισθάνονται άνετα (εξαιρείται ο Σουηδός, για τον οποίο συνεχίζω να υποστηρίζω πως πλέον είναι περισσότερο ''8άρι''-πατώντας πάνω σε κάθε παίκτη θα θυμηθείτε τι είχαμε αναφέρει για τον καθένα, όταν είχε αποκτηθεί από το τριφύλλι)...''.
''... Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο στάδιο που βρισκόταν ο μεγάλος αντίπαλός του την πρώτη χρονιά του προπονητή του, απλώς το ρόστερ του είναι χειρότερο εκείνου του Ολυμπιακού. Αυτό σημαίνει, πως η επιστροφή στο επίπεδο που αρμόζει στην ιστορία του δε μπορεί να ολοκληρωθεί τόσο γρήγορα, όσο οι ερυθρόλευκοι πέτυχαν τότε. Για να συμβεί κάτι τέτοιο, η διοικητική αρχή πρέπει να ενισχύσει αγωνιστικά κι εξωαγωνιστικά τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς κι επιτέλους να δει σοβαρά κι έντιμα την ενασχόλησή της με το club. Σε διαφορετική περίπτωση, οποιαδήποτε επιτυχία προκύψει (αν προκύψει) θα είναι εντελώς πρόσκαιρη κι η σοβαρή προοπτική θα αγνοείται. Φυσικά, όλα αυτά δε σημαίνουν πως ο έμπειρος κόουτς τα κάνει όλα σωστά. Η αδυναμία του στη δημιουργία συνόλων με ευχέρεια στην ανάπτυξη κι οι ορισμένες φορές παράλογη επιμονή του σε συγκεκριμένες επιλογές (προσπαθεί να διαχειριστεί τους παίκτες του με έναν τρόπο που δεν του ''επιτρέπει'' να διαβάζει τη στασιμότητα που θα προκύψει στο μέλλον-π.χ. θυμηθείτε πόσο επέμενε στο 4-4-1-1 με τον Καρλίτος πίσω από τον επιθετικό ή τι γίνεται τώρα με τους Αϊτόρ-Μακέντα) θα εξακολουθούν να αποτελούν συνώνυμα της παραμονής του, όμως δεν παύει να είναι ένας προπονητής αντάξιος του μεγέθους του συλλόγου, που ξέρει από πρωταθλητισμό και μπορεί να βάζει ποδοσφαιρικές αρχές στις ομάδες του...''.
''... Ο έμπειρος κόουτς ανέλαβε ένα δυναμικό που τακτικά ''δολοφονήθηκε'' πέρσι (από το ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας που ήθελε να παίξει ο Πογιάτος, πήγε σε ένα εντελώς αντίθετο που υποστήριζε ο Μπόλονι, χωρίς μάλιστα να έχει δουλέψει επαγγελματικά στον τομέα της φυσικής κατάστασης). Η επιθυμία της διοίκησης, εκτός της επίτευξης των εξευτελιστικών για τον οργανισμό στόχων που έχει θέσει, ήταν η δημιουργία ενός συνόλου που θα παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Ο Γιοβάνοβιτς συμφώνησε με τη συγκεκριμένη ''υπόδειξη'', ωστόσο ποτέ του δεν αποτελούσε έναν προπονητή με έμφαση στο συγκεκριμένο κομμάτι. Οι ομάδες του διακρίνονταν για την αμεσότητα, την ισορροπία και την οργάνωσή τους μέσα στον αγωνιστικό χώρο κι όχι για τις εξαιρετικές συνεργασίες τους απέναντι σε οργανωμένες άμυνες και τη δημιουργικότητά τους. Με λίγα λόγια, η προσπάθεια που επιχειρεί δεν είναι τόσο οικεία στον ίδιο κι έχει ως κύριο στόχο την ''τοποθέτηση'' βάσεων ενόψει της νέας σεζόν. Όλα αυτά αναφέρονται για ακόμα μία φορά από τον... υπογράφοντα του άρθρου, προκειμένου να τονιστεί ότι η χθεσινή εμφάνιση του Παναθηναϊκού δεν ήταν τυχαία. Ο προπονητής του εξειδικεύεται σε αυτού του είδους τακτική φιλοσοφία κι εφόσον παραμείνει και μετά το καλοκαίρι, θεωρώ πως αυτή θα είναι κατεύθυνση που θα ακολουθήσει σε βάθος χρόνου...''.
45 μέρες πριν τη λήξη της σεζόν, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται εντός του τακτικού πλαισίου που επιθυμεί ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Όπως αποδεικνύεται, ο έμπειρος τεχνικός λειτούργησε με ένα συγκεκριμένο πλάνο από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την καθοδήγηση του τριφυλλιού, με σκοπό το φινάλε της χρονιάς να τον βρει σε μία κατάσταση που θα του διευκολύνει το σχεδιασμό της επόμενης. Όπως έχουμε τονίσει ξανά και ξανά όλους αυτούς τους μήνες, ο κόουτς ανέλαβε ένα ρόστερ που πέρσι ''βιάστηκε'' αγωνιστικά σε όλους τους τομείς κι ουσιαστικά δεν αξιοποιήθηκε ούτε στον ελάχιστο βαθμό. Η απόφαση για μη διάλυση του κορμού ήταν ορθή, όπως κι η στοχοποιημένη ενίσχυση, άσχετα αν κάποια κενά δεν καλύφθηκαν ποτέ (π.χ. στη θέση του φορ) ή αποκτήθηκαν ποδοσφαιριστές με χαρακτηριστικά άλλων θέσεων από αυτές που χρησιμοποιούνται (π.χ. ο Λούντκβιστ είναι ''8άρι'' κι όχι επιτελικός μέσος). Εξαιτίας όσων έγιναν επί Πογιάτος-Μπόλονι, τακτικά οι παίκτες βρίσκονταν σε τραγικό επίπεδο και για αυτό το λόγο ο Γιοβάνοβιτς προσπάθησε να δουλέψει πάνω σε μία φιλοσοφία, στην οποία δεν εξειδικεύεται, αλλά είναι απαραίτητη προκειμένου να μπουν οι βάσεις ενός αγωνιστικού οικοδομήματος (συν τοις άλλοις αυτό του ζήτησε κι η διοίκηση). Όλα ξεκίνησαν από το μηδέν, ο Παναθηναϊκός άφησε το παλιομοδίτικο αντιποδόσφαιρο κι άρχισε να παίζει επιθετικά έχοντας με μεγάλα ποσοστά κατοχής της μπάλας...
Όπως ήταν λογικό (τουλάχιστον σε όσους γνωρίζουν τον Γιοβάνοβιτς), οι πράσινοι αντιμετώπισαν προβλήματα στη δημιουργία, αφού εκτός όλων των άλλων δε διαθέτουν πολλούς μεσοεπιθετικούς κι επιθετικούς με ικανότητα παραγωγής ρηγμάτων σε οργανωμένες άμυνες. Παρόλα αυτά, ο κόουτς μονιμοποίησε το συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού και μέσω κάποιων εμπνεύσεων (μονιμοποίηση του Βιγιαφάνιες δίπλα στον Πέρεθ, Σάντσες ή Κώτσιρας λειτουργούν ως τρίτα στόπερ σε φάση ανάπτυξης, ο Παλάσιος χρησιμοποιείται αποκλειστικά στα δεξιά που είναι η αγαπημένη του θέση, Γκατσίνοβιτς κι Αϊτόρ κινούνται ελεύθερα δεξιά κι αριστερά αντίστοιχα, προτίμηση Ιωαννίδη αντί Καρλίτος) και πλέον απόλυτης αποκωδικοποίησης των δυνατοτήτων των παικτών που έχει στα χέρια του, ανέβασε επίπεδο την ομάδα του και κάλυψε το χαμένο έδαφος της έναρξης...
Από τη στιγμή που έγιναν όλα αυτά, το ρόστερ ήταν έτοιμο να υποστηρίξει την πραγματική φιλοσοφία του προπονητή του. Ο Παναθηναϊκός ΤΩΡΑ έχει τη γνήσια ''στάμπα'' του Γιοβάνοβιτς, καθώς πλέον παίζει πιο άμεσα, του αρέσει περισσότερο να αναπτύσσεται στο ανοιχτό γήπεδο και καλύπτει αποτελεσματικότερα τα μετόπισθέν του έχοντας πιο κοντά τις γραμμές του. Επιπλέον, οι κεντρικοί χαφ του (συνήθως Πέρεθ-Βιγιαφάνιες) παίζουν χαμηλά, στην επίθεση υπάρχει ο φορ-κολώνα που λέγαμε το καλοκαίρι ότι αρέσουν στον κόουτς (λέγε με Ιωαννίδη) και σε καταστάσεις οργανωμένης ανάπτυξης το βάρος μεταφέρεται στις συνεργασίες στα πλάγια. Όλα αυτά είναι τα ΑΚΡΙΒΗ χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας του Γιοβάνοβιτς κι όπως είχαμε προβλέψει ορθά εδώ κι αρκετές εβδομάδες, ήταν αναμενόμενο να πρωταγωνιστήσουν στο τέλος της φετινής πράσινης προσπάθειας. Η διαδικασία που ακολουθείται από τον περασμένο Ιούλιο είναι πραγματικά σεβαστή από όλους εντός ποδοσφαιρικού τμήματος παρά τα κάμποσα ανεπιτυχή αποτελέσματα και πλέον αποδίδει καρπούς στο πιο κρίσιμο σημείο...
Φυσικά, το τριφύλλι ακόμα απέχει σημαντικά από το να διεκδικήσει στόχους που αρμόζουν στο μέγεθός του. Αυτό οφείλεται στη διοίκηση, η οποία αρχικά πρέπει να ανανεώσει τη συνεργασία της με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα και στη συνέχεια να τον υποστηρίξει ΈΜΠΡΑΚΤΑ σε όλους τους τομείς (αύξηση μπάτζετ-στελέχωση οργανωτικού πλαισίου με ικανά άτομα). Οτιδήποτε άλλο δε θα συγχωρεθεί και θα τελματώσει ξανά μία αξιόλογη προσπάθεια κανονικής επαναφοράς του Παναθηναϊκού...